To τυπικά σωστό είναι να μην γίνεται καμία απολύτως επαφή με παίκτη που έχει συμβόλαιο, μιλάς με την ομάδα του, συμφωνείς σε ποσό για παραχώρηση και αφού τα βρείτε παίρνεις το ΟΚ της να μιλήσεις με παίκτη. Θυμάμαι στο παρελθόν, σε ποδοσφαιρικές μεταγραφές, αφού τελικά τα βρίσκουν οι ομάδες να χαλάει την μεταγραφή ο παίκτης.
Επειδή αυτό είναι λίγο ανόητο και δεν αξίζει να μπαίνεις σε διαπραγματεύσεις χωρίς να ενδιαφέρεται καν ο παίκτης, το βρίσκω θεμιτό να γίνεται μια άτυπη επαφή μέσω μάνατζερ ώστε να ξέρεις καταρχήν ότι τον ενδιαφέρει το project, αλλά μέχρι εκεί. Νομίζω κάτι τέτοιο πρέπει να γίνεται στις περισσότερες περιπτώσεις.
Εκεί που αρχίζει το πρόβλημα είναι να προσεγγίζει μια ομάδα παίκτη με συμβόλαιο, να του τάζει τεράστιες αυξήσεις θέλοντας έτσι να τον κάνει να πιέσει την ομάδα του να αποχωρήσει. Ή ο μάνατζερ να προτείνει τον πελάτη του (με συμβόλαιο) σε ομάδες με την υπόσχεση ότι θα βρει τρόπο να μείνει ελεύθερος, να αποσπά μεγάλες προσφορές, και μετά να τις χρησιμοποιεί ως δέλεαρ προς τον πελάτη του να αρχίσει να πιέζει για αποδέσμευση.
Έτσι όμως λειτουργεί ο κόσμος, θα γίνουν και αυτά.