Συμφωνώ και εγώ ότι η νίκες και τα τρόπαια σ αυτό το επίπεδο δεν λένε απολύτως τίποτα. Ούτε οι μεγάλες διαφορές, είναι μικρά παιδιά ακόμα και εύκολα γυρνάνε. Θυμηθείτε τι μυαλό είχατε εσείς όταν ήσασταν 18 χρονών.kojito έγραψε: ↑Πέμ Ιούλ 30, 2026 10:41 pmΕντάξει, δεν νομίζω ότι έχει και πολύ σημασία σε τέτοιες ηλικίες τι θέση θα βγούμε. Έχουμε δει φουρνιές να παίρνουν μετάλλιο και μετά οι παίκτες τους να μην φτάνουν σε επίπεδο Εθνικής Ανδρών (πολλές φορές ούτε Α1), και αντίστοιχα φουρνιές που πατώνουν να βγάζουν 2-3 παίκτες έστω.
Σίγουρα αδίκησε τον εαυτό της η φετινή ομάδα γιατί πέταξε στα σκουπίδια 3 ευκαιρίες για νίκες με απίστευτες αυτοκτονίες. Από ένα σημείο και μετά νομίζω η κύρια ευθύνη περνάει στον πάγκο. Οκ, μικρές σχετικά διαφορές έχουμε δει αρκετές φορές να ανατρέπονται και σε αυτές τις ηλικίες κιόλας πολλές φορές τα παιδιά δεν μπορούν να διαχειριστούν εύκολα την πίεση. Αλλά σε ένα τέτοιο ματς που έχεις προηγηθεί με τόσο μεγάλη διαφορά και έχει πάει τόσο χαμηλά στο σκορ, ε νομίζω η ευθύνη βαραίνει κυρίως τον προπονητή. Κάνε κάτι, άλλαξε λίγο την προσέγγιση τακτικά, αντέδρασε πιο γρήγορα να τους κόψεις τον ρυθμό, στην χειρότερη δοκίμασε κάτι out of the book που λένε και στο χωριό μου μήπως βγάλεις κανέναν λαγό από το καπέλο.
Σ αυτό όμως που θέλω να σταθώ οπωσδήποτε είναι το στυλ που παίζουμε γιατί αυτό θεωρώ ότι είναι και η γάγγρενα, το βαρίδι στο ελληνικό μπάσσκετ που μας κρατάει χαμηλά. Αναφέρομαι συγεκριμένα στην παντελή έλλειψη 1-1 skills. Ένα ματς μεταξύ δύο ισοδύναμων ομάδων κάποια στιγμή θα γίνει ροντέο, θα σφίξουν οι άμυνες, θα παίξει ίσως ζώνη η μία ομάδα και είναι φυσικό να κολλήσεις. Αν δεν έχει παίκτες με ατομικό ταλέντο, ballers, πως θα ξεκολλήσεις? Αφήστε τα παιδιά στις μικρές ηλικίες να μάθουν τα βασικά, τον πυρήνα του μπάσκετ. Τρίπλα, κόλπα, σουτ, προσποιήσεις, μπούκες κτλ. Έλεος πλέον με το σκεπτόμενο μπάσκετ και τους παίκτες από καλούπι που δεν μπορούν να περάσουν έναν αντίπαλο.










BasketForum – Ιστορικό Αρχείο