Εθνική Παίδων (U16)

[abovetherim]

Θέλω λίγο να εξηγήσω το σκεπτικό μου για τον Μπερουέτ γιατί μάλλον παρεξηγήθηκε (κανένα πρόβλημα με αυτό).
Ο Μπερουέτ δίνεται από το σχολείο του 6''7 και από τη ΦΙΜΠΑ 6''8, δηλαδή 2.03.
ΠΡΟΦΑΝΩΣ και με αυτό το ύψος δεν θα κάνει ποτέ καριέρα ως σέντερ, αλλά ΣΩΣΤΑ αξιοποιείται από τη Λετονία σε αυτή τη θέση.Ο σκοπός, αγιάζει τα μέσα.
Ο λόγος είναι προφανής και το έγραψα. Είναι ένας άντρας ανάμεσα σε 16χρονα.
Στα χρόνια που βλέπω αναπτυξιακό από τους 95άρηδες βασικά και μετά, έχω δει άπειρα παιδιά να κάνουν παπάδες στο παιδικό. Από την ΕΣΚΑ και την ΕΣΚΑΝΑ, το πανελλήνιο πρωτάθλημα, ακόμα και τα ευρωμπάσκετ.
Και δεν μιλάω μόνο για ψηλά παιδιά που παίζουν σέντερ. Αλλά και για γκαρντ.
Ο Μωραϊτης σε παιδικά εφηβικά ήταν ένας άντρας ανάμεσα σε παιδιά. Σε βαθμό που ήταν στο τοπ 5-6 των ευρωπαϊκών πρόσπεκτ της ηλικίας του όπου φυσικά Νο1 ήταν ο Ντόνσιτς. Έφτασε ποτέ ο Μωραϊτης σε επίπεδο ανδρών να είναι έστω στη 20άδα των 99άρηδων; Ούτε κατά διάννοια.
Η Βησσαρίου τα ίδια στο Περιστέρι στο Παιδικό του Περιστερίου. Ο Λιούνης στο Δούκα κυριαρχούσε στις ρακέτες που ήταν 2.10 από το εφηβικό.
Οι εθνικές ομάδες όλων των χωρών, όχι μόνο οι δικές μας, σε παιδικό και εφηβικό, ολα αυτά τα χρόνια είναι γεμάτες ταλέντα που δεν έπαιξαν ποτέ.
Έφερα χθες το παράδειγμα του Γκαρούμπα, που έκανε τα ίδια σε παιδικά, εφηβικά. Ήταν εξίσου κυριαρχικός.
Ο Μπερουέτ μπορεί να κάνει καριέρα ως τεσσάρι στην Ευρώπη εύκολα, βελτιώνοντας κάποια πράγματα ακόμα και με αυτό το ύψος. Αν ψηλώσει λίγο και πάει 2.06-2.07 βελτιώνοντας την αθλητικότητά του, ίσως πάει και ΝΒΑ, άλλωστε στο ΝΒΑ παίζει πλέον και η κουτσή Μαρία.
Σε καμία περίπτωση, δεν τον θεωρώ φαινόμενο. Νομίζω το ξέρει και ο ίδιος και αυτός είναι ένας από τους λόγους που παρότι έχει πάει σε καμπ της εθνικής ΗΠΑ της ηλικίας του φέτος και πέρσι, επέλεξε τη Λετονία. Είναι πιο safe κι εγώ στη θέση του το ίδιο θα έκανα.
Φαινόμενο είναι ο Γιοκσίμοβιτς που είναι 1-2 πόντους κοντύτερος και παίζει γκαρντ. Όχι ο Μπερουέτ.

[ilovebasket]

Κάθε χρόνο στο Euro u16 υπάρχουν 4-5 παίκτες από κάθε ομάδα , από τις 16 συνολικά που οι ομοσπονδίες τους προωθούν. Επίσης στα πρωταθλήματα της ΕΣΚΑ- ΕΣΚΑΝΑ- Θεσσαλονίκης , κάθε ομάδα έχει 3-4 παίκτες που βάζουν 20-30 πόντους, δίνουν ασίστ, κλεβουν, καρφώνουν, δημιουργούν.

Πόσοι από αυτούς παίζουν μπάσκετ σε υψηλό επίπεδο? Σχεδόν κανένας…

Η διαφήμιση όμως και τα ψεύτικα posts καλά κρατούν: ο ένας πήρε «πλήρη» υποτροφία, ο άλλος έκανε 4-5 χρόνια επαγγελματικό συμβόλαιο, ο ένας έβαλε 45π στο παιδικό αλλά δεν υπάρχουν επίσημα στατιστικά, ο άλλος είναι προσπέκτ γιατί έτσι έγραψε ένα site αμφιβόλου προέλευσης, ο ένας είναι γιος παλιού διεθνή παίκτη , ο άλλος είναι ταλέντο γιατί ο μάνατζερ έτσι γράφει στο instagram, ο ένας είναι στόχος του Παναθηναϊκού στην θέση του Κεντρικ Ναν, ο άλλος τον κλείνει ο Ολυμπιακός για αντικαταστάτη του Βεζενκωβ, ο αθηναιος κοουτς θα πάρει στην κλήση πιο πολλούς από το Νότο, ο Θεσσαλονικιός θα πάρει όσους έχει ο Βορράς, η τάδε ομάδα έχει πάντα δύο θέσεις στις κλήσεις, η άλλη ομάδα έχει πάντα μια θέση στην εθνική, η ομάδα υπόσχεται κλήση στα κλιμάκια για να σε πάρει , η άλλη ομάδα υπόσχεται πανελλήνιο και όλοι εμείς
διαβάζουμε ότι ο κανένας πήρε υποτροφία σε αμερικανικό πανεπιστήμιο, ο άλλος κανένας πήρε επισησ υποτροφία και όταν γυρίζουν στην Ελλάδα παρακαλάνε μήπως τους πάρει καμία ομάδα Β εθνικής ή ακόμα και Α2 με σχεδόν μηδενικό χρόνο συμμετοχής


Και θέλουμε να βγάλουμε παίκτες….?

[BB_Addicted]

Θέλω λίγο να εξηγήσω το σκεπτικό μου για τον Μπερουέτ γιατί μάλλον παρεξηγήθηκε (κανένα πρόβλημα με αυτό).
Ο Μπερουέτ δίνεται από το σχολείο του 6''7 και από τη ΦΙΜΠΑ 6''8, δηλαδή 2.03.
ΠΡΟΦΑΝΩΣ και με αυτό το ύψος δεν θα κάνει ποτέ καριέρα ως σέντερ, αλλά ΣΩΣΤΑ αξιοποιείται από τη Λετονία σε αυτή τη θέση.Ο σκοπός, αγιάζει τα μέσα.
Ο λόγος είναι προφανής και το έγραψα. Είναι ένας άντρας ανάμεσα σε 16χρονα.
Στα χρόνια που βλέπω αναπτυξιακό από τους 95άρηδες βασικά και μετά, έχω δει άπειρα παιδιά να κάνουν παπάδες στο παιδικό. Από την ΕΣΚΑ και την ΕΣΚΑΝΑ, το πανελλήνιο πρωτάθλημα, ακόμα και τα ευρωμπάσκετ.
Και δεν μιλάω μόνο για ψηλά παιδιά που παίζουν σέντερ. Αλλά και για γκαρντ.
Ο Μωραϊτης σε παιδικά εφηβικά ήταν ένας άντρας ανάμεσα σε παιδιά. Σε βαθμό που ήταν στο τοπ 5-6 των ευρωπαϊκών πρόσπεκτ της ηλικίας του όπου φυσικά Νο1 ήταν ο Ντόνσιτς. Έφτασε ποτέ ο Μωραϊτης σε επίπεδο ανδρών να είναι έστω στη 20άδα των 99άρηδων; Ούτε κατά διάννοια.
Η Βησσαρίου τα ίδια στο Περιστέρι στο Παιδικό του Περιστερίου. Ο Λιούνης στο Δούκα κυριαρχούσε στις ρακέτες που ήταν 2.10 από το εφηβικό.
Οι εθνικές ομάδες όλων των χωρών, όχι μόνο οι δικές μας, σε παιδικό και εφηβικό, ολα αυτά τα χρόνια είναι γεμάτες ταλέντα που δεν έπαιξαν ποτέ.
Έφερα χθες το παράδειγμα του Γκαρούμπα, που έκανε τα ίδια σε παιδικά, εφηβικά. Ήταν εξίσου κυριαρχικός.
Ο Μπερουέτ μπορεί να κάνει καριέρα ως τεσσάρι στην Ευρώπη εύκολα, βελτιώνοντας κάποια πράγματα ακόμα και με αυτό το ύψος. Αν ψηλώσει λίγο και πάει 2.06-2.07 βελτιώνοντας την αθλητικότητά του, ίσως πάει και ΝΒΑ, άλλωστε στο ΝΒΑ παίζει πλέον και η κουτσή Μαρία.
Σε καμία περίπτωση, δεν τον θεωρώ φαινόμενο. Νομίζω το ξέρει και ο ίδιος και αυτός είναι ένας από τους λόγους που παρότι έχει πάει σε καμπ της εθνικής ΗΠΑ της ηλικίας του φέτος και πέρσι, επέλεξε τη Λετονία. Είναι πιο safe κι εγώ στη θέση του το ίδιο θα έκανα.
Φαινόμενο είναι ο Γιοκσίμοβιτς που είναι 1-2 πόντους κοντύτερος και παίζει γκαρντ. Όχι ο Μπερουέτ.

Από άποψη scouting όσα λες είναι ολόσωστα. Να το θέσω αλλιώς. ΔΕΝ έχει σημασία πόσο dominant είσαι σε επίπεδο U16, αλλά πως το καταφέρνεις αυτό! Πως σκοράρεις, τι προσπάθειες παίρνεις, πως διαβάζεις το παιχνίδι, πως αντιδράς στις αμυντικές προσαρμογές. Χωρίς να επεκταθώ περισσότερο.

[GK_23]

Το ματς-κατάταξης της εθνικής μας απέναντι στην Πολωνία θα διεξαχθεί την Παρασκευή στις 4μμ.

Το ματς με την Πολωνία έγινε στις 1μμ σήμερα και όχι στις 4μμ όπως λανθασμένα έγραψα τις προάλλες.

Κάναμε πολύ νωθρό ξεκίνημα στο ματς, ισορροπήσαμε στη 2η περίοδο και με πολύ καλό finish στην 4η περίοδο, κερδίσαμε τελικά με 102-84. Αύριο θα παίξουμε για την 5η θέση, με αντίπαλο τον νικητή του αγώνα μεταξύ Γερμανίας και Ρουμανίας.

Super εμφάνιση του Μπάρλου με 33 πόντους, 12/18 σουτ και 36 στο σύστημα αξιολόγησης.

[abovetherim]

Δεν το ειδα το ματς και δεν εκφέρω άποψη. Αλλού τους ήθελα τους πόντους του Μπάρλου. Ας είναι...
Ξέρει κάποιος αν με την 5η θέση πηγαίνουμε σε κανένα Παγκόσμιο U17 όπως παραλίγο με τους έφηβους ή κι εδώ άτυχοι είμαστε και δεν έχει διοργάνωση του χρόνου;

[GK_23]

Δεν το ειδα το ματς και δεν εκφέρω άποψη. Αλλού τους ήθελα τους πόντους του Μπάρλου. Ας είναι...
Ξέρει κάποιος αν με την 5η θέση πηγαίνουμε σε κανένα Παγκόσμιο U17 όπως παραλίγο με τους έφηβους ή κι εδώ άτυχοι είμαστε και δεν έχει διοργάνωση του χρόνου;

Όχι, διότι το επόμενο Παγκόσμιο U17 είναι το 2028.

Στο οποίο έχουμε εξασφαλισμένη παρουσία διότι το διοργανώνουμε εμείς, στην Αθήνα.

[Spectator]

Οποτε η λογικη ερωτηση που ακολουθει - ειναι οι 2011 καλυτεροι ( και ψηλοτεροι ) απο τους 2010 ? Ετσι, για να εχουμε μια αξιοπρεπη εκπροσώπηση απεναντι στα αμερικανακια βρε αδερφε

Ειδα κατι ηττες , αλλα το παλεψαν, στο Φιλιας

[Spectator]

Ενα ακομα βημα ssoulliss και το εχουμε το χρυσο ( και για τη μαμα με το 9 βεβαιως βεβαιως )

Ωραιοτατο ομαδικο ποσοστο στα τριποντα για U16 με 47% και ακομα πιο ωραιο να βλεπω αλαζονες ισπανους τσαντισμενους

Τελικα ο Berrouet μαλλον θα κανει καλυτερη καριερα απο Γκαρουμπα , ξερει μπασκετακι , ψιλο-αλλαξα την αποψη μου για αυτον μεσα στο τουρνουα.

[ssoulliss]

Είδα και τους 2 ημιτελικούς. Στον πρώτο η Λιθουανία και ενώ είχε γυρίσει το παιχνδί, δείχνωντας να το ελέγχει απόλυτα έπαθε ένα 4λεπτό μπλακ-άουτ με αποτέλεσμα το 78-77 να γίνει 78-90 και να σχολάσει το παιχνίδι. Οι δύο Γάλλοι που έκαναν τη διαφορά στο φινάλε ήταν και οι καλύτεροι του αγώνα (Iwani & Eleka), ενώ η Λιθουανία είχε σε μεγάλο βράδυ αρκετούς παίκτες κυρίως όμως τον Jasikevicius, χωρίς να είναι αρκετό.

Στο δεύτερο ημιτελικό περίπου συνέβει το ανάποδο. Η Ισπανία προηγείτω με 82-77 (από 74-77) με τη Λεττονία να έχει κολλήσει και τον Berrouet να συμβάλλει, σε εκείνο το χρονικό σημείο, κυρίως αμυντικά. Όμως ήρθε η τριποντάρα στην επόμενη φάση και κάπως έτσι άλλαξε η ψυχολογία με τους Λεττονούς να μένουν ψύχραιμοι ώς το τέλος.

Τελικα ο Berrouet μαλλον θα κανει καλυτερη καριερα απο Γκαρουμπα , ξερει μπασκετακι , ψιλο-αλλαξα την αποψη μου για αυτον μεσα στο τουρνουα.

Και εγώ το πιστεύω αυτό. Σε κάποιο σημείο κάνει μια ραχιαία ντρίμπλα στο ύψος των βολών και δεξία, ξαπλώνει τον Ισπανό κάτω, του έρχεται βοήθεια και βγάζει ωραία πάσα για ελεύθερο τρίποντο. Δεν είναι μόνο αθλητικός, έχει καλά τελειώματα και δίνει την μπάλα μόλις κλειστεί, δεν βεντετίζει και είναι παίκτης ομάδας. Εκεί που υστερεί είναι στη θέση του στην άμυνα αλλά μικρός είναι θα μάθει (άλλωστε δε θα παίζει 5 στο μέλλον). Θα δούμε.

Ενα ακομα βημα ssoulliss και το εχουμε το χρυσο ( και για τη μαμα με το 9 βεβαιως βεβαιως )

Πότε γεννάνε εκεί στη Λεττονία; Στα 20 τους; Πιο κάτω;

[Filnik]

Τέλος για την Εθνική Παίδων στο ευρωπαϊκό με 6η θέση. Κατά την γνώμη μου απογοητευτική συμμετοχή συνολικά με 3 νίκες και 4 ήττες. Σε καμία περίπτωση δεν θα κατηγορήσω τα παιδιά που έδωσαν την ψυχή τους και χάρη σε αυτά ήρθε το όποιο αποτέλεσμα. Καμία βοήθεια από τον πάγκο και την ομοσπονδία για ακόμη μια φορά χωρίς να με εκπλήσσει βέβαια αυτό.
Ξεχώρισαν θεωρώ ο Μοναμα και ο Μπάρλος. Αξιοπρεπείς ήταν οι Σπανός, Χριστοδούλου, Καραβασίλης. Αν τους χρησιμοποιούσαν και πιο πολύ θα ήταν ακόμη καλύτερα. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί στον αγώνα με την Πολωνία δεν έπαιξε περισσότερο ο Σπανός που ήταν στην μέρα του αλλά έπαιξε ο Σπανούλης που δεν ήταν. Ο Χριστοδούλου επίσης στα δύο πρώτα match έπρεπε να χρησιμοποιηθεί περισσότερο.

Τώρα για τους υπόλοιπους, κάποιοι δεν έπρεπε καν να επιλεχθούν να πάνε αυτό είναι το σίγουρο. Κάποιοι που χαρακτηρίστηκαν ταλενταρες, βρωμοχερα και πρώτοι σκόρερ δυστυχώς δεν τους βγήκε!
Μπορεί κάποιος που γνωρίζει να μου πει ο παίκτης που είχαμε του 2011 ήταν ότι καλύτερο υπάρχει στην Ελλάδα και πήγε με τους παίδες. Δεν υπήρχε κάποιος του 2010 να πάει στην θέση του; Ήταν τόσο εξαιρετικός που ξεχώριζε και τον πήραν; Ρωτάω, δεν τους πολύ ξέρω τους 11αρηδες ....

[HoopsLover]

Να πω και εγώ την ταπεινή μου άποψη, έχοντας παρακολουθήσει όλα τα ματς και αποφεύγοντας να σχολιάσω νωρίτερα, ώστε να μην βιαστώ και προβώ σε λανθασμένες κρίσεις. Κατά την άποψη μου, στο σύγχρονο μπάσκετ, η επιτυχία μιας ομάδας δεν βασίζεται στην ατομική ικανότητα, αλλά στην ταχύτητα κυκλοφορίας της μπάλας μέσω των πασών, στην αμυντική πίεση και στην αλληλοκάλυψη σε κάθε φάση. Μια ομάδα που φιλοδοξεί να πρωταγωνιστήσει οφείλει να έχει ξεκάθαρες αρχές τόσο στην άμυνα όσο και στην επίθεση, να αξιοποιεί το σύνολο των παικτών της και να λειτουργεί με ομαδικό πνεύμα. Δυστυχώς, η εθνική ομάδα παρουσίασε ένα πλάνο βασισμένο κυρίως σε ατομικές επιλογές και σε επιθέσεις με σκριν στη μπάλα. Ακόμα κι αν κάποιοι υποστήριξαν ότι η εικόνα βελτιώθηκε μετά τα πρώτα ματς, η άποψη αυτή δεν ευσταθεί, καθώς το ίδιο μοτίβο παρέμεινε σε όλη τη διάρκεια της διοργάνωσης.

Αυτή η επιλογή των προπονητών, που φαίνεται πως ήταν κεντρική απόφαση για την ομάδα, αποδείχθηκε εσφαλμένη. Δεν εξυπηρέτησε ούτε τον στόχο της εισόδου στα μετάλλια (ο οποίος, ορθώς, δεν θα έπρεπε να αποτελεί αυτοσκοπό σε αυτό το επίπεδο), ούτε την πλήρη αξιοποίηση του ταλέντου των παιδιών. Το ατομικό ταλέντο, όσο σημαντικό κι αν είναι, δεν επαρκεί όταν δεν εντάσσεται σε ένα πλαίσιο που εκμεταλλεύεται τις δυνάμεις του συνόλου. Το υπερβολικά ατομικό στυλ που παρατηρήθηκε συχνά φανερώνει είτε έλλειψη σχεδιασμού, είτε αδυναμία επιβολής ενός συστήματος που να ταιριάζει στα χαρακτηριστικά των παικτών.Οι παίκτες μας βρέθηκαν πολλές φορές να καλούνται να βγάλουν το φίδι από την τρύπα σε κρίσιμες στιγμές, χωρίς σαφές πλάνο, βασιζόμενοι αποκλειστικά στην ατομική τους ικανότητα. Αυτή η πρακτική όχι μόνο δεν τους βοηθά να εξελιχθούν, αλλά τους στερεί την ευκαιρία να μάθουν να λειτουργούν ως μέλη ενός συνόλου. Η ιδανική συνταγή είναι η δημιουργία ενός συστήματος με σαφείς αρχές, το οποίο να δίνει τη δυνατότητα στους ταλαντούχους παίκτες μας να αναλαμβάνουν δράση όταν το σύστημα "κολλάει". Αυτός ο συνδυασμός δομής και ελευθερίας είναι που οδηγεί σε ανάπτυξη.

Παράλληλα, η αμυντική λειτουργία της ομάδας ήταν άκρως προβληματική. Περιοριζόταν σε σποραδικές πιεστικές άμυνες, χωρίς ουσιαστική αλληλοκάλυψη. Κάθε φορά που μια αντίπαλη ομάδα έκανε διεισδύσεις στη ρακέτα, η άμυνά μας κατέρρεε, με αποτέλεσμα να δεχόμαστε εύκολα lay-ups. Ακόμα πιο ανησυχητική ήταν η επιμονή σε αδόκιμα σχήματα στα τελευταία λεπτά των αγώνων, όταν το σκορ ήταν κοντά. Αυτή η τακτική επαναλήφθηκε και ενδεχομένως να στοίχισε πολύτιμες νίκες, με τα αποτελέσματα να είναι τα ίδια σε κάθε περίπτωση.

Η 6η θέση που κατέκτησε η ομάδα δεν είναι απογοητευτική, αλλά ούτε και συνιστά επιτυχία. Και αυτό δεν αφορά τόσο το αποτέλεσμα, όσο τη συνολική εικόνα της ομάδας. Η εικόνα αυτή αποκάλυψε μια ομάδα χωρίς σαφές αγωνιστικό πλάνο, που στηρίχθηκε σε λανθασμένες τακτικές επιλογές και απέτυχε να αξιοποιήσει το ταλέντο της. Το ζητούμενο για το μέλλον είναι η υιοθέτηση μιας σύγχρονης φιλοσοφίας, που θα συνδυάζει την ομαδικότητα, την αμυντική συνοχή και την πλήρη αξιοποίηση των παικτών, έτσι ώστε οι επόμενες γενιές να μπορέσουν να πρωταγωνιστήσουν.




quote=Filnik post_id=335710 time=1786800789 user_id=23623]
Τέλος για την Εθνική Παίδων στο ευρωπαϊκό με 6η θέση. Κατά την γνώμη μου απογοητευτική συμμετοχή συνολικά με 3 νίκες και 4 ήττες. Σε καμία περίπτωση δεν θα κατηγορήσω τα παιδιά που έδωσαν την ψυχή τους και χάρη σε αυτά ήρθε το όποιο αποτέλεσμα. Καμία βοήθεια από τον πάγκο και την ομοσπονδία για ακόμη μια φορά χωρίς να με εκπλήσσει βέβαια αυτό.
Ξεχώρισαν θεωρώ ο Μοναμα και ο Μπάρλος. Αξιοπρεπείς ήταν οι Σπανός, Χριστοδούλου, Καραβασίλης. Αν τους χρησιμοποιούσαν και πιο πολύ θα ήταν ακόμη καλύτερα. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί στον αγώνα με την Πολωνία δεν έπαιξε περισσότερο ο Σπανός που ήταν στην μέρα του αλλά έπαιξε ο Σπανούλης που δεν ήταν. Ο Χριστοδούλου επίσης στα δύο πρώτα match έπρεπε να χρησιμοποιηθεί περισσότερο.

Τώρα για τους υπόλοιπους, κάποιοι δεν έπρεπε καν να επιλεχθούν να πάνε αυτό είναι το σίγουρο. Κάποιοι που χαρακτηρίστηκαν ταλενταρες, βρωμοχερα και πρώτοι σκόρερ δυστυχώς δεν τους βγήκε!
Μπορεί κάποιος που γνωρίζει να μου πει ο παίκτης που είχαμε του 2011 ήταν ότι καλύτερο υπάρχει στην Ελλάδα και πήγε με τους παίδες. Δεν υπήρχε κάποιος του 2010 να πάει στην θέση του; Ήταν τόσο εξαιρετικός που ξεχώριζε και τον πήραν; Ρωτάω, δεν τους πολύ ξέρω τους 11αρηδες ....
[/quote]

[ssoulliss]

Θα το ποστάρω εδώ μιας και τελειώσαν οι διοργανώσεις των μικρών, η αφορμή είναι ο πίνακας του Παγαρτάνη που ανέβηκε λίγες σελίδες πιο πίσω. Αρχικά να γράψω ότι ο συγκεκριμμένος είναι μπασκετάνθρωπος και μακάρι να διάβαζαν αυτόν περισσότεροι και ειδικά στα ψηλά της ομοσπονδίας παρά τους τσανακογλύπτες που αρθρογραφούν στα "καλές" ιστοσελίδες και λειτουργούν όπως λειτουργούσαν παλιότερα οι τσαρτερίστες - οι οποίοι δυστυχώς παρέμειναν ως έχει ως "μπασκετάνθρωποι".

Το πρώτο που θέλω να αναφερθώ είναι πως από τις 3 ηλικιακές κατηγορίες, η Ευρώπη εξακολουθεί να ταλαιπωρεί 19χρονους και 20 χρόνους με το άχρηστο και αχρείαστο πλέον πανευρωπαϊκό των νέων. Από τη στιγμή που έπαυσε το Παγκόσμιο του U21- και σωστά κατ'εμέ - θα έπρεπε και εμείς εδώ να είχαμε ακολουθήσει τις υπόλοιπες ηπείρους. Ρώτησα πριν λίγα χρόνια έναν άνθρωπο που ενδεχομένως γνωρίζει και μου εκμυστηρεύτηκε ότι όλο αυτό είναι μπίζνες & δουλειά μανατζαρέων οι οποίοι έχουν στην δούλεψη τους συγκεκριμμένους παίκτες.

Έχουμε λοιπόν 2 διοργανώσεις, των εφήβων και των παίδων.

-- Πάλι κατά τη γνώμη μου θα έπρεπε η ζώνη και κάθε μορφής πίεσης σε όλο το γήπεδο να απαγορεύεται στα τουρνουά των παίδων. Στους εφήβους να επιτρέπονται όλα.

-- Το δεύτερο που θα πρέπει να συμβεί - αφορά και τις 2 ηλικιακές κατηγορίες - είναι να σταματήσουν οι αγώνες κατάταξης. Να γίνονται μόνο οι αγώνες των μεταλλίων και του υποβιβασμού. Οι αγώνες για το 5-12 πλην εξαιρέσεων*1 είναι άσκοπες και άδικες για πολλές ομάδες που απλά "πανηγυρίζουν" γιατί βγήκαν 6οι και όχι 11οι. Επομένως ο πίνακας που ανέβηκε είναι μεν σωστός αλλά δεν λέει και την απόλυτη αλήθεια για τη δυναμική μιας ομάδας, μπορεί π.χ. να ηττήθηκε στον προημιτελικό και μετά να το παράτησε ή να πλάκώθηκαν ή το ό,τιδήποτε άλλο να συνέβει.

--- Το τρίτο αφορά τη γενική κατάταξη του πίνακα αυτού. Έχουμε το θέμα με τις 2 κατηγορίες, την πρώτη την καλή και τη δεύτερη (εντάξει υπάρχει και η τρίτη που είναι οι πολύ μικρές χώρες). Φέτος λοιπόν η Κροατία του υιού Ukic, σάρωσε στη δεύτερη κατηγορία ή παλιότερα εμείς σε κάποιο τουρνουά (δεν το θυμάμαι ακριβώς) είχαμε πολύ καλή ομάδα αλλά στη β' κατηγορία. Δεν πάει να πει ότι φέτος η Κροατία τερμάτησε 17η και το Ισραήλ που σώθηκε στο τσακ είναι 13ο, διότι από το λίγο που είδα η Κροατία θα έπαιζε για οκτάδα στην πρώτη κατηγορία, ενώ το Ισραήλ με αυτούς που έπεσαν (Βέλγιο, Γεωργία & Σλοβενία) δεν είναι σίγουρο ότι θα ανέβαιναν αν έπαιζαν χαμηλότερα.

Επίσης αλλιώς είναι μια διοργάνωση να δίνει πρόκριση σε Παγκόσμιο και αλλιώς να είναι "κούφια", όπως ήταν η φετεινή των παίδων. Θα πρέπει - και αυτό αφορά και την ομοσπονδία μας - να έχει άλλη αντιμετώπιση μια διοργάνωση που σε βάζει αντιμέτωπους της επόμενη χρονιά με Αμερικανούς, Αυστραλούς και Καναδούς - που είναι σχολές στα κλιμάκια - και άλλη η επόμενη, που να έχει έναν ρόλο πιο "αναγνωριστικό", χωρίς όμως να υποτιμάται.

Συνδέοντας τα παραπάνω με τα του οίκου μας, η τελευταία φορά που πήραμε πρόκριση σε παγκόσμιο εφήβων και δεν ήμασταν οι διοργανωτές - άρα η πρόκριση είναι αυτόματη - είναι στο μακρυνό πλέον 2009 όταν πήγαμε στη Νέα Ζηλανδία με τους 90άρηδες (για να μην είμαι τελείως άδικος και το 2015 θα πηγαίναμε αφού η φουρνιά των 97άρηδων ήταν εξαιρετική). Στους παίδες η κατάσταση είναι αρκετά χειρότερη αφού στις 8 διοργανώσεις έχουμε πάει μόνο στη μια (χάρις στους 97άρηδες) και θα διοργανώσουμε την επόμενη (αλήθεια - ρωτώ ως αδάης - έχουμε τίποτε καλό ως ταλέντα για του χρόνου;)

Πλέον όπως σωστά έχει επισημανθεί έχουμε μείνει πίσω από την υπόλοιπη Ευρώπη. Γενικά όμως έχει μείνει πίσω όλη η βαλκανική χερσόνησος (και όχι μόνο). Αυτό που συνέβει με τη Σλοβενία μπορεί να είναι απότοκο του Doncic, όμως φοβάμαι ότι είναι περισσότερο τυχαίο αφού ο παιχταράς τους ο Joksimovic δε ζει στη χώρα χρόνια τώρα, ενώ όσους ταλαντούχους έχουν κοντά ή λίγο κάτω από τα 20 χρόνια πλέον (και είναι εντυπωσιακό) όλοι ανεξαιρέτως από φέτως θα παίζουν εκτός Ευρώπης!

Η δε Σερβία που τη μνημονεύουμε ως ταλεντομάνα μάλλον και αυτή είναι σε σοβαρή κάμψη. Βλέπω πολλούς παίκτες να μένουν στάσιμοι, να μη βελτιώνονται ή να μην εξελλίσονται αργότερα. Εδώ πλέον - ούτε αυτοί - βρίσκουν χώρο να παίξουν αλλά και στις ΗΠΑ που πάνε δυσκολεύονται αρκετά με αποτέλεσμα να γυρνούν χειρότεροι. Αν εξαιρέσουμε τον Topic που έχει σοβαρές και δυσάρεστες ατυχίες στη ζωή του μετά τον Jokic, παίχτη μεγάλο δεν έχουν βγάλει και ο μόνος που μπαίνει σε αυτή την κατηγορία είναι ο συμπαίκτης του Γιάννη στους Heat, ο Nikola Jovic μετά εγώ δε βλέπω ιδιαίτερο φως. Άμα πιάσω και τη λατρευτή Λιθουανία θα παρατηρήσουμε ότι ο τελευταίος Λιθουανός που βγήκε από τη χώρα, από τα κλιμάκια της και διέπρεψε ήταν..ο Valanciunas!

Επανέρχομαι σε εμάς και κλείνω, ότι ο νεποτισμός που πολλοί φίλοι διαμαρτύρονται υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει. Όπως κάποτε στη μεγάλη εθνική εφήβων έπαιζε και ξεκινούσε πεντάδα ο Μπαρλάς, ή τώρα παίζουν οι απόγονοι 2 παλαιών παικτών έτσι θα γίνεται και στο μέλλον. Η ομοσπονδία μπροστά στο δίλημμα να πάρω τον Καραμήτρο που είναι λίγο καλύτερος ή το γιο του τάδε που είναι καλός μεν αναγνωρίσιμος δε, θα επιλέγει σχεδόν πάντοτε τον δεύτερο. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ο γιος του τάδε γνωστού πρώην διεθνή δεν είναι καλός παίκτης ή εξελίξιμος π.χ. ο γιος του Kutluay.

** Όλα αυτά πιθανόν να αφορούν και το γυναικείο μπάσκετ, μόνο που επειδή είμαι άσχετος σκοπίμως δεν το ανέπτυξα.

** Άσχετο αλλά θα το επισημάνω εδώ. Ο λόγος που η FIBA άλλαξε το 16 με το 18 για τα διαβατήρια των γηγενών, δεν νομίζω ότι αφορά κάποια διευκόλυνση τωρινής εθνική ομάδας αλλά τους πετρελαιάδες. Αν δείτε τα ρόστερ των αραβικών ομάδων στα φετεινό ασιατικό των εφήβων, θα καταλάβετε.

*1 Η μόνη εξαίρεση να είναι η χρονιές που η 5η-6η θέση δίνει πρόκριση σε Παγκόσμιο.

[Spectator]

Ναι σε (σχεδόν) όλα απλώς ίσως υποτιμάς λίγο τους Σέρβους ( τρομεροί οι 2009 τους και έχουν παίχτες με προοπτικές και στους λίγο μεγαλύτερους) και τους Λιθουανούς ( σκέψου τι θα λέγαμε εμείς άμα είχαμε guard σαν τον Κασπαρας)
Οι Ισπανογαλλοι βέβαια είναι σε άλλο πλανήτη και οι Γερμανοί ( μια χαρά τα πήγαν στα παγκόσμια under πέρσι )

[manhac]

Νομίζω ότι η γενίκευση για τα παιδιά των παλιών παιχτών, δεν είναι σωστή. Τόσο ο Σπανούλης όσο και ο Μπάρλος δικαίως ήταν στην τελική 12αδα. Αν θεωρείται οτι κάποια παιδιά ήταν καλύτερα και τα αδικήσαν ας τα αναφέρετε.

[GK_23]

Επανέρχομαι σε εμάς και κλείνω, ότι ο νεποτισμός που πολλοί φίλοι διαμαρτύρονται υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει. Όπως κάποτε στη μεγάλη εθνική εφήβων έπαιζε και ξεκινούσε πεντάδα ο Μπαρλάς, ή τώρα παίζουν οι απόγονοι 2 παλαιών παικτών έτσι θα γίνεται και στο μέλλον. Η ομοσπονδία μπροστά στο δίλημμα να πάρω τον Καραμήτρο που είναι λίγο καλύτερος ή το γιο του τάδε που είναι καλός μεν αναγνωρίσιμος δε, θα επιλέγει σχεδόν πάντοτε τον δεύτερο. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ο γιος του τάδε γνωστού πρώην διεθνή δεν είναι καλός παίκτης ή εξελίξιμος π.χ. ο γιος του Kutluay.

Το σχόλιο είναι άστοχο. Ο Μπάρλος είναι κατά γενική ομολογία το καλύτερο εγχώριο prospect της γενιάς του 2010 και ο Σπανούλης ήταν ο κορυφαίος παίκτης και MVP της ομάδας που κατέκτησε το φετινό πανελλήνιο πρωτάθλημα παίδων. Και όπως έγραψε και ο @manhac προηγουμένως, καλό θα είναι να κατονομάζουμε και ποιος είναι ο "καλύτερος Καραμήτρος", εφόσον και εάν υπάρχει, για να υποστηρίξουμε την άποψή μας.

Όσον αφορά την γενικότερη παρουσία της φετινής εθνικής παίδων, η 6η θέση είναι ένα σχετικά καλό αποτέλεσμα. Ούτε κάποια υπέρβαση έγινε, ούτε όμως και κάποια παταγώδης αποτυχία. Η δυναμικότητά της ομάδας ήταν για κάπου εκεί. Δεν κατεβήκαμε στο τουρνουά ως ένα από τα φαβορί για το βάθρο. Θα είχαμε καλύτερη τύχη για να μπούμε στην 4άδα εφόσον είχαμε κερδίσει το Ισραήλ, μια ομάδα που ήταν στα μέτρα μας. Και πάλι όμως, η 4η θέση θα ήταν το ταβάνι μας, μιας και οι τρεις ομάδες που βρέθηκαν στο βάθρο ήταν ένα επίπεδο πιο πάνω από όλες τις υπόλοιπες.

Η συγκεκριμένη γενιά παικτών, μαζί με τους απόντες, είναι κατά την γνώμη μου πιο ταλαντούχα από την γενιά του 2008 που συγκρότησε την φετινή U18.

Στην ηλικία των 16 ετών, τα παιδιά ακόμα ψηλώνουν και αναπτύσσονται και καλό θα είναι να μην βγαίνουν βιαστικά συμπεράσματα για την προοπτική ορισμένων παικτών. Η φετινή U18 ομάδα της Σλοβενίας (Joksimovic και σία) που κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο αντίστοιχο ηλικιακό τουρνουά, πριν δύο χρόνια (2024) είχε τερματίσει ...12η στο Ευρωμπάσκετ U16.