Αφου δεν υπαρχουν ειδησεις, ας κανουμε μια αναδρομη/συσχετιση:
Εβλεπα προχτες τον ημιτελικο ΠΑΟ-ΤΣΣΚΑ το 2012.
Τελευταιο ευρωπαικο παιχνιδι του Ζελικο (ακολουθησε και ο μικρος τελικος που κανενας δε θυμαται).
Ο ΠΑΟ ξεκινησε φοβερα, προηγηθηκε πολλα με λιγα της τοτε φαβορι του τιτλου ΤΣΣΚΑ. Μετα το παιχνιδι ισοροπησε αλλα στο β ημιχρονο, παλι ο ΠΑΟ ξεκινησε καλα, πηρε κεφαλι. Το κρατησε μεχρι λιγο πριν το τελος οπου εγινε η ανατροπη, οπως εγινε...
Γενικα ο Ζελικο κατεβασε την ομαδα ετοιμη σε ολα: Ψυχολογια, τακτικη, ενταση.
Το πως χαθηκε το παιχνιδι ειναι ενα απο τα πιο ανεξηγητα, ή μαλλον αν το δει κανεις θα καταλαβει τι εγινε στο τελος. Ουτε η ΤΣΣΚΑ πιστευε οτι κερδισε...
2 ηταν οι παραγοντες που συντελεσαν στην ηττα: 1) Η διαιτησια και 2) Η επιμονη του Ζελικο στα κοντα σχηματα με τον Μπατιστ σεντερ (μοιραιος και πολυ κακος στο ματς αυτο ο Αμερικανος).
Ο ΠΑΟ λοιπον παιζει με 5 ξενους, χρησιμοποιει πολυ λιγοτερους στην βασικη πενταδα. Πρωταγωνιστες απο τους ξενους μονον ο Μπατιστ (αρνητικος) ο Σατο ο Σαρας και ο Μαριτς. Ο τελευταιος επρεπε να παρει παραπανω χρονο, αλλα προτιμηθηκε ο Μπατιστ. Το ροτεισον ειναι με προγραμμα αλλα και με αποδοση. Κατι αναμεσα σε Μπαρτζωκα και Αταμαν.
Ο Ζελικο, πονταρει στην ψυχη και στο οτι οι παιχτες τα δινουν ολα στο γηπεδο. Κατι τετοιο θα κανει παλι, οποιος δε τα δινει ολα δε θα παιζει. Η γαλλικη παροικια αντικαθιστα το ελληνικο στοιχειο, αφου πλεον οι Ελληνες ΔΕΝ ειναι πρωταγωνιστες. Ομως, το συνολο ειναι ΟΜΟΙΟΓΕΝΕΣ, ΔΕΜΕΝΟ, δε παιζει ρολο τι εισαι, απλα πρεπει να παιξεις τον ρολο σου στο παιδχνιδι. Ευκαιριες παιρνουν ολοι. Ο Μπαρτζωκας ας πουμε δε δινει σε ολους.
Επισης οι παιχτες δε βγαινουν με το πρωτο λαθος. Τους δινεται ευκαιρια να συνεχισουν. Οχι σα τον Αταμαν.
Και οποιος παιζει καλυτερα, ειναι αυτος που θα ειναι μεσα περισσοτερο.
Ο Ζελικο εχει τακτικη, φιλοσοφια παιχνιδιου, τον τροπο να εμψυχωσει τους παιχτες και, κυριως, την μπασκετικη ευφια να καταλαβει ποιοι θα του φερουν τους τιτλους.
Αυτο καλειται να κανει, και απο την ποιοτητα των μεταγραφων αλλα και την χημεια που εχτισε, δειχνει πως το εχει ακομα.
Η ομαδα αυτη που εχει σημερα εχει δυνατοτερους παιχτες, μεγαλυτερη πληροτητα, και καλυτερη ποιοτητα απο εκεινη. Εκεινη ειχε καλυτερη τακτικη απο τον ΠΑΟ του Αταμαν.
Αλλα υστερουσε σε αθλητικοτητα (πολυ!), ποιοτητα, δυναμη.
Ο νεος ΠΑΟ του Ομπραντοβιτς θα δειξει στο παρκε πραγματα πολυ διαφορετικα απο τον ΠΑΟ του Αταμαν. Θελει χρονο για να χτιστει και να να δεσει. Και υπομονη. Ομως θα φερει αποτελεσματα.
Εβλεπα προχτες τον ημιτελικο ΠΑΟ-ΤΣΣΚΑ το 2012.
Τελευταιο ευρωπαικο παιχνιδι του Ζελικο (ακολουθησε και ο μικρος τελικος που κανενας δε θυμαται).
Ο ΠΑΟ ξεκινησε φοβερα, προηγηθηκε πολλα με λιγα της τοτε φαβορι του τιτλου ΤΣΣΚΑ. Μετα το παιχνιδι ισοροπησε αλλα στο β ημιχρονο, παλι ο ΠΑΟ ξεκινησε καλα, πηρε κεφαλι. Το κρατησε μεχρι λιγο πριν το τελος οπου εγινε η ανατροπη, οπως εγινε...
Γενικα ο Ζελικο κατεβασε την ομαδα ετοιμη σε ολα: Ψυχολογια, τακτικη, ενταση.
Το πως χαθηκε το παιχνιδι ειναι ενα απο τα πιο ανεξηγητα, ή μαλλον αν το δει κανεις θα καταλαβει τι εγινε στο τελος. Ουτε η ΤΣΣΚΑ πιστευε οτι κερδισε...
2 ηταν οι παραγοντες που συντελεσαν στην ηττα: 1) Η διαιτησια και 2) Η επιμονη του Ζελικο στα κοντα σχηματα με τον Μπατιστ σεντερ (μοιραιος και πολυ κακος στο ματς αυτο ο Αμερικανος).
Ο ΠΑΟ λοιπον παιζει με 5 ξενους, χρησιμοποιει πολυ λιγοτερους στην βασικη πενταδα. Πρωταγωνιστες απο τους ξενους μονον ο Μπατιστ (αρνητικος) ο Σατο ο Σαρας και ο Μαριτς. Ο τελευταιος επρεπε να παρει παραπανω χρονο, αλλα προτιμηθηκε ο Μπατιστ. Το ροτεισον ειναι με προγραμμα αλλα και με αποδοση. Κατι αναμεσα σε Μπαρτζωκα και Αταμαν.
Ο Ζελικο, πονταρει στην ψυχη και στο οτι οι παιχτες τα δινουν ολα στο γηπεδο. Κατι τετοιο θα κανει παλι, οποιος δε τα δινει ολα δε θα παιζει. Η γαλλικη παροικια αντικαθιστα το ελληνικο στοιχειο, αφου πλεον οι Ελληνες ΔΕΝ ειναι πρωταγωνιστες. Ομως, το συνολο ειναι ΟΜΟΙΟΓΕΝΕΣ, ΔΕΜΕΝΟ, δε παιζει ρολο τι εισαι, απλα πρεπει να παιξεις τον ρολο σου στο παιδχνιδι. Ευκαιριες παιρνουν ολοι. Ο Μπαρτζωκας ας πουμε δε δινει σε ολους.
Επισης οι παιχτες δε βγαινουν με το πρωτο λαθος. Τους δινεται ευκαιρια να συνεχισουν. Οχι σα τον Αταμαν.
Και οποιος παιζει καλυτερα, ειναι αυτος που θα ειναι μεσα περισσοτερο.
Ο Ζελικο εχει τακτικη, φιλοσοφια παιχνιδιου, τον τροπο να εμψυχωσει τους παιχτες και, κυριως, την μπασκετικη ευφια να καταλαβει ποιοι θα του φερουν τους τιτλους.
Αυτο καλειται να κανει, και απο την ποιοτητα των μεταγραφων αλλα και την χημεια που εχτισε, δειχνει πως το εχει ακομα.
Η ομαδα αυτη που εχει σημερα εχει δυνατοτερους παιχτες, μεγαλυτερη πληροτητα, και καλυτερη ποιοτητα απο εκεινη. Εκεινη ειχε καλυτερη τακτικη απο τον ΠΑΟ του Αταμαν.
Αλλα υστερουσε σε αθλητικοτητα (πολυ!), ποιοτητα, δυναμη.
Ο νεος ΠΑΟ του Ομπραντοβιτς θα δειξει στο παρκε πραγματα πολυ διαφορετικα απο τον ΠΑΟ του Αταμαν. Θελει χρονο για να χτιστει και να να δεσει. Και υπομονη. Ομως θα φερει αποτελεσματα.
BasketForum – Ιστορικό Αρχείο