Αλλαγή κανονισμού βολών στο μπάσκετ. Υπέρ ή κατά;

[Καρβουνιάρης]

Δεν έχει να κάνει με ανταλλαγές και υπογραφές ελεύθερων παικτών...

Αλλά το πάνε για ακόμα πιο τσιρκολίκι το μπασκετάκι εκεί...





Δηλαδή μέχρι να φτάσουμε στα τελευταία 2 λεπτά της 4ης περιόδου... αν σου κάνουν φάουλ σε προσπάθεια για τρίποντο θα σουτάρει μια βολή και αν μπει θα μετράει για 3(?).
Για 2 το ίδιο.
Ποια βολή θα μετράει για έναν δεν κατάλαβα.

Μάλλον για 1 πόντο θα μετράει η βολή σε φάουλ που δεν θα είναι πάνω στο σουτ. Εννοείται ότι θα πρέπει να έχει συμπληρωθεί ο αριθμός των ομαδικών φάουλ που θα στέλνει τον παίχτη στη γραμμή.

Μέχρι τώρα αυτό ήταν δύο βολές. Τώρα θα εκτελείται μία βολή, αλλά αν μπει θα παίρνει δύο πόντους.
Εγώ πιστεύω πως για έναν πόντο θα μετράει η βολή μετά από καλάθι, δηλαδή το γκολ-φάουλ.

[Ευγενές αέριο]

Το ποδόσφαιρο, ας πούμε, ανεβαίνει σε δημοφιλία χωρίς να αλλάζει τόσο πολύ το παιχνίδι αυτό καθ'αυτό. Γίνονται σημαντικές αλλαγές σε πράγματα όπως τα φορμάτ των διοργανώσεων αλλά το ίδιο το παιχνίδι όμως παραμένει περίπου αυτό που ήταν.

Πέρα από την προσβασιμότητα, μήπως αυτό είναι το μεγάλο του πλεονέκτημα; Στο ποδόσφαιρο μπαίνει ένα γκολ και αλλάζει τον κόσμο, υπάρχει μία έκρηξη συναιθημάτων. Στο μπάσκετ ένα καλάθι meh κλαιν μαιν.

Σε διαβάζω (δε φταίω εγώ, ας μην τα έγραφες έτσι περιγραφικά κι ωραία να μη σε διάβαζα) και γέλασα γιατί θυμήθηκα κάτι Αιγάλεω Παναθηναϊκός που έβαζα στην τηλεόραση να με πάρει γλυκά γλυκά ο μεσημεριανός ύπνος. Ένα καλό είχε το ποδόσφαιρο, τα μεσημεριανά ματς και πήγαν και μου τα βάλανε όλα στη μεταμεσονύχτια ζώνη. Αφού δεν πατάει κάνεις θα μου πεις. Ναι αλλά αν δεν πατάει κανείς, τότε γιατί είναι πιο ουάου; Χμμ..

Νομιζω το ποδόσφαιρο είναι πιο δημοφιλές επειδή είναι πιο κατανοητό και όχι επειδή είναι πιο θεαματικό, ειδικά στις μέρες μας. Κι όντας πιο δημοφιλές ανακατεύεται και ο ανταγωνισμός κάπου εκεί (βλ. φανατισμός). Διότι τί νόημα έχει να σε κερδίσω σε ένα άθλημα που δεν το βλέπει κανείς ("πάμε πόοολο"); Οπότε έχουμε μια λούπα.

Στο μπάσκετ το θέαμα κρύβεται στην κάθε φάση. Αν έχει 100 κατοχές ένας αγώνας είναι σα να έχει 100 παρτίδες γρήγορου σκακιού. Τί πιο ενδιαφέρον: 100 στην τιμή του ενός. Απλά είναι δύσκολο να ακολουθήσει κάποιος το ρυθμό, ειδικά αν έχει συνηθίσει σε αυτόν του ποδοσφαίρου, γιατί πολύ απλά δεν καταλαβαίνει τί γίνεται. Ούτε εγώ καταλαβαίνω τις πιο πολλές φορές αλλά αυτό είναι που μ'αρέσει

Μια άλλη διάσταση έχει να κάνει θαρρώ και με το χρήμα που 'χει πέσει γύρω απτο ποδόσφαιρο. Νομίζω στη Βραζιλία το βόλεϊ είναι ένα άθλημα που παίζεται συστηματικά απ'τον απλό λαό ενώ στην Αργεντινή το χόκεϊ επί χόρτου και το ράγκμπι. Πώς να κοντράρουν για παράδειγμα οι ομοσπονδίες αυτές την αντίστοιχη της ΦΙΦΑ για να της πάρουν τα ηνία; Ποδόσφαιρο προμοτάρεται, ποδόσφαιρο επιλέγουμε.

Για να επιστρέψω στο μπάσκετ η ΦΙΜΠΑ είναι μια γενιά μικρότερη από τη ΦΙΦΑ. Επίσης, ενώ θα ακούσεις πολλούς να μιλουν για ποδοσφαιροστές που μάγεψαν τα πλήθη το '60 και το '70 δύσκολα θα ακούσεις κάτι αντίστοιχο για κάποιον μπασκετμπολίστα. Και νομίζω έχει να κάνει και με το ότι την εποχή εκείνη θα ταυτιζόσουν ακόμα πιο εύκολα με κάποιον που κλωτσούσε ένα τόπι στο χώμα στο οποίο κυλιόσουν κι εσύ, απότι με κάποιον που μπιστούσε μια μπάλα (προσβασιμότητα). Κι εδώ που τα λέμε πώς να την μπιστήξεις τη ρημάδα στις πέτρες;

Σίγουρα όμως έχει παίξει ρόλο και αυτό που αναφέρεις περί κανονισμών. Σόρρυ για τη συνέχεια στο οφ τόπικ - το αφήνω εδώ και ας μεταφερθεί αλλού.