Ο ΠΑΟ εχει θεμα ψυχολογιας. Οι παιχτες ειναι τοσο αγχωμενοι που κοιτανε να βαλουν το καλαθι οσο το δυνατον γρηγοροτερα, με αποτελεσμα να χανουν και τα ελευθερα σουτ και τα λει απ.
Στην αμυνα υπαρχει προβλημα, ο Λεσορ ειναι ο γνωστος Λεσορ που απλα δεν παιζει αμυνα. Υπαρχει κενο κατω απο το καλαθι, πολυ βασικο. Στην επιθεση, ο Λεσορ πηγε να ξυπνησει στο 4ο, πηρε σουπερμαντολινη, αλλα πηρε αυτην που ειναι μονο για την επιθεση.
Ο Γιαμπουσελε επισης δεν ειναι καλος αμυντικος, θελει καλο ψηλο διπλα του οπως ηταν ο Ταβαρες. Ισως δουλεψει με Φαλ αυτο, αλλα ο Φαλ πρεπει να μενει μεσα στη ρακετα, οχι ετσι οπως κυνηγαει.
Ο Μπονκα μετα τον τραυματισμο του ειναι αλλος παιχτης. Ουτε στην αμυνα υπερισχυει, ενω επιθετικα δειχνει τελειως αμπαλος. Ειναι προβλημα.
Ο Χειζ Ντειβις εχει μεγαλες μεταπτωσεις, ενω ο Φρανσισκο γινεται ολο και χειροτερος. Αυτοι οι 2 ειναι πολυ σημαντικοι παιχτες και πρεπει να βρουν τον τροπο να ειναι σταθεροι.
Ο Μπαντιο εχει ξαφνικα αποκτησει μια επιθυμια να κανει ατομικες προσπαθειες ενω τα δυνατα του σημεια ειναι σουτ μεσα απο συστημα ελευθερος, και μπορει πολυ καλα να κινειται χωρις την μπαλα. Επισης ειναι καλος με την μπαλα οταν εχει υπομονη...
Η απουσια Ματσουκα με το σουτ του, καθως και του Ρογκα λειπει.
Η αμυνα του Καλαιτζακη λειπει...
Το μυαλο του Σλουκα λειπει...
Εχει πολυ δρομο ακομα το πραγμα.