Οι ίδιες αηδίες γράφονται στα δικά μας "μέσα", από κάθε λογής αμόρφωτα και απαίδευτα κατακάθια, για τον Μοναμά. Που είναι αντίστοιχη περίπτωση, με Ελληνίδα μητέρα. Το τι σχόλια διάβαζα σε μια ανάρτηση προαναγγελίας του 1ου αγώνα στον λογαριασμό της ομοσπονδίας, όπου είχε φωτογραφία του παιδιού...
Όχι πως θα άλλαζε κάτι εάν δεν είχε ελληνίδα μητέρα αλλά ήταν περίπτωση Αντετοκούνμπο, που είχε γεννηθεί και μεγαλώσει στη χώρα μας.
Νομίζω αυτό το είδος των μισάνθρωπων ποτέ δε θα εκλείψει και κακώς κατά τη γνώμη μου τους κάνουμε από μόνοι μας πρώτη είδηση. Στην αφάνεια θα έπρεπε να μένουν.
Στα του αγώνα τώρα, αντιμετωπίζουμε μια ομάδα που είναι στο top-3 όλων των ομαδικών στατιστικών του τουρνουά (αξιολόγηση, πόντους, ριμπάουντ, ασσίστ, κοψίματα, τρίποντο). Η μόνη κατηγορία που τους περνάμε είναι στα κλεψίματα.
Έχουν επίσης τον 1 εκ των 2 superstar του τουρνουά, που είναι επίσης και ο πιο κυριαρχικός παίχτης. Οι μέσοι όροι του (23 πόντοι, 16 ριμπάουντ, 5,3 ασσίστ, 3,8 κοψίματα, 36 ranking), τρομάζουν. Και δικαιολογούν το παρατσούκλι του στην Αμερική ως "Baby Jokic". Κάνει τα πάντα και φαίνονται τόσο απλά.
Σε συνδυασμό με τη δική μας αδυναμία στους ψηλούς (που τον κάνει δύσκολα αντιμετωπίσιμο αμυντικά), αλλά και την τάση μας να παίζουμε συνεχώς με ατομικές διεισδύσεις στο αντίπαλο καλάθι (πώς άραγε θα λειτουργήσει αυτό απέναντι στον κορυφαίο μπλοκέρ του τουρνουά;) με κάνει κάπως διστακτικό στο να αισιοδοξώ.
Θεωρώ ότι αν και σήμερα πάμε στο ίδιο μοτίβο και δεν κυκλοφορήσουμε στην επίθεσή μας τη μπάλα, δεν θα έχουμε πολλή τύχη.
Σε καμιά περίπτωση όμως δεν μιλάμε για χαμένο παιχνίδι. Απλώς θα πρέπει να φανούμε πολύ βελτιωμένοι και πιο πολυδιάστατοι για να το κερδίσουμε.
Καλή επιτυχία στα παιδιά!
Όχι πως θα άλλαζε κάτι εάν δεν είχε ελληνίδα μητέρα αλλά ήταν περίπτωση Αντετοκούνμπο, που είχε γεννηθεί και μεγαλώσει στη χώρα μας.
Νομίζω αυτό το είδος των μισάνθρωπων ποτέ δε θα εκλείψει και κακώς κατά τη γνώμη μου τους κάνουμε από μόνοι μας πρώτη είδηση. Στην αφάνεια θα έπρεπε να μένουν.
Στα του αγώνα τώρα, αντιμετωπίζουμε μια ομάδα που είναι στο top-3 όλων των ομαδικών στατιστικών του τουρνουά (αξιολόγηση, πόντους, ριμπάουντ, ασσίστ, κοψίματα, τρίποντο). Η μόνη κατηγορία που τους περνάμε είναι στα κλεψίματα.
Έχουν επίσης τον 1 εκ των 2 superstar του τουρνουά, που είναι επίσης και ο πιο κυριαρχικός παίχτης. Οι μέσοι όροι του (23 πόντοι, 16 ριμπάουντ, 5,3 ασσίστ, 3,8 κοψίματα, 36 ranking), τρομάζουν. Και δικαιολογούν το παρατσούκλι του στην Αμερική ως "Baby Jokic". Κάνει τα πάντα και φαίνονται τόσο απλά.
Σε συνδυασμό με τη δική μας αδυναμία στους ψηλούς (που τον κάνει δύσκολα αντιμετωπίσιμο αμυντικά), αλλά και την τάση μας να παίζουμε συνεχώς με ατομικές διεισδύσεις στο αντίπαλο καλάθι (πώς άραγε θα λειτουργήσει αυτό απέναντι στον κορυφαίο μπλοκέρ του τουρνουά;) με κάνει κάπως διστακτικό στο να αισιοδοξώ.
Θεωρώ ότι αν και σήμερα πάμε στο ίδιο μοτίβο και δεν κυκλοφορήσουμε στην επίθεσή μας τη μπάλα, δεν θα έχουμε πολλή τύχη.
Σε καμιά περίπτωση όμως δεν μιλάμε για χαμένο παιχνίδι. Απλώς θα πρέπει να φανούμε πολύ βελτιωμένοι και πιο πολυδιάστατοι για να το κερδίσουμε.
Καλή επιτυχία στα παιδιά!





BasketForum – Ιστορικό Αρχείο