Κωλοπαίχνιδο μεν, είμαστε το φαβορί δε.
Προφανώς όμως το να είσαι το φαβορί δεν σημαίνει ότι θα κερδίσεις. Απλώς ξεκινάς με περισσότερες πιθανότητες.
- Η πίεση μέχρι εξόντωσης στον Βελίτσκα είναι κάτι το οποίο νομίζω είναι απαραίτητο. Καλαϊτζάκης, ακόμη και Κατσίβελης για κάποια λεπτά, θα πρέπει να αναλωθούνε σε αυτή τη δουλειά.
- Ο Βαλαντσιούνας δεν είναι παίχτης που μπορεί να δημιουργήσει για τον εαυτό του. Είναι εξαρτώμενος από τον δημιουργό της ομάδας. Ο ευκολότερος τρόπος να τον περιορίσεις, είναι να τον αποκόψεις από τα γκαρντ της Λιθουανίας. Όχι προφανώς να τον σπρώξεις στη ρακέτα όταν πάρει τη μπάλα. Ειδικά χωρίς τον Γιοκουμπάιτις, σε αυτό πρέπει να στοχεύουμε.
- Στην επίθεση θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να πάρουμε ότι μας δώσουν οι Λιθουανοί. Είτε αυτό είναι παιχνίδι κοντά στο καλάθι, είτε είναι ελεύθερα σουτ. Αν μας δώσουν τα σουτ, είναι κρίσιμο κάποιοι σουτέρ ψυχολογίας που έχουμε (Ντόρσεϊ, Λαρεντζάκης, Τολιόπουλος) να βάλουν τα πρώτα σουτ.
- Πάρα πολλά τα 16 λάθη που κάναμε με το Ισραήλ. Τα περισσότερα χωρίς καθόλου πίεση μάλιστα. Εντελώς αβίαστα. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα για μια ομάδα που ξεκινά ως φαβορί αλλά αγωνίζεται σε εχθρική έδρα από το να χάνει κατοχές και να δίνει πόντους στον αιφνιδιασμό από λάθη στον αντίπαλο. Μπορεί να γυρίσει όλη η λογική και η ψυχολογία του αγώνα εναντίον μας. Προσοχή λοιπόν στα λάθη.
- Νομίζω ότι οι αμυντικές μας 5άδες με Κώστα, Θανάση και Καλαϊτζάκη θα πρέπει να χρησιμοποιούνται περισσότερο σε αρχές δεκαλέπτων, πριν συμπληρώσουμε ομαδικά φάουλ ώστε να μπορούν να παίξουν πιο ελεύθερα στο όριο του φάουλ. Προχθές είδαμε τον Θανάση σε 7 λεπτά συμμετοχής να κάνει 3 φάουλ χαμηλά, τα οποία όμως οδήγησαν όλα σε βολές των Ισραηλινών. Το ίδιο κι ο Καλαϊτζάκης που επιχειρεί συνεχώς να κλέψει μπάλα (και καλά κάνει).
Αυτά και καλή μας επιτυχία!