Rivers15 έγραψε: ↑Τετ Απρ 15, 2026 1:34 am
plo koon έγραψε: ↑Τετ Απρ 15, 2026 12:55 am
Υπεραπλουστευμένη άποψη.
Πέρυσι και πρόπερσι δεν έτυχε να χάσεις απλά γιατί δεν μπήκαν 2-3 σουτ. Πέρυσι και πρόπερσι πρακτικά δεν είχες καμιά πιθανότητα να περάσεις έτσι όπως έπαιξες. Έχουν περάσει 11 μήνες και έχει ξεχαστεί ο πόνος αλλά η ομάδα έδειχνε ανήμπορη. Αν σε αυτό το pattern προσθέσεις το φ4 με τη Ρεάλ που στον ημιτελικό πέρασες από ένα στατιστικά απίστευτο δεκάλεπτο και στον τελικό έχασες γιατί παγώσεις τα κρίσιμα τελευταία λεπτά, ε όλο αυτό συνθέτει μια εικόνα ομάδας μη ικανής να είναι ανταγωνιστική στο φ4 με συνέπεια.
Μπορεί φέτος να μας κάτσει αλλά ότι και να γίνει χρειαζόμαστε ένεση νέων ιδεών.
Σε εναν αγωνα αναμεσα σε δυο ομαδες παρομοιου επιπεδου μπορει να γινει το οτιδηποτε και να κερδισεις απο 20 ποντους εως και να χασεις μεχρι 20 ποντους. Εχει να κανει με την πνευματικη ετοιμοτητα παικτων, με την ψυχωση των παικτων της καθε ομαδας, με την αγωνιστικη κατασταση των παικτων, με το ματσαρισμα της καθε ομαδας με την αλλη και ενα σωρο ακομα λογους. Αυτο μπορει να συμβει οτιδηποτε ροστερ κι αν εχεις και το εχουν παθει και αλλες ομαδες με πολυ υψηλοτερο μπατζετ κ ροστερ απο αυτο του Ολυμπιακου.
Απλουστευση ειναι να λεμε οτι λειπει ενας Μισιτς ή ενας Φρανσισκο και γι αυτο δεν εχει κατακτηθει η ευρωλιγκα. Βεβαια εχω καταληξει πως οσοι το λενε αυτο ειναι απλα εμμονικοι με τον Μπαρτζωκα και ακομα και με τον Φρανσισκο και τον Μισιτς να το χασει, παλι θα γραφουν ιστοριες γι αγριους θα τους φταιει το οτι ο Φρανσισκο επαιξε 24 λεπτα και οχι 34 και για το οτι επαιξε στο τριτο δεκαλεπτο αντι στο τεταρτο.
That being said,και συμφωνώ εν μέρει, ο Μπαρτζώκας έχει σημαντικό μερίδιο ευθύνης. Κύριο και βασικότερο η πνευματική ετοιμότητα της ομάδας που σε όλα τα final4 δεν έβρισκες πάνω από 1-2 παίκτες να είναι στο επίπεδο που απαιτούν οι συνθήκες καθώς και τακτικές αποφάσεις που στο δικό μου το μυαλό
από την άνεση του καναπέ μου δεν βρήκα σωστές (το τονίζω).
Το '22 μας έχει μείνει το πόσο μεγάλη ομάδα ήταν η Εφές, όχι ότι οι δυο μας σκόρερ Ντόρσει και Βεζένκοφ (κυρίως) παρουσιάστηκαν κατώτεροι των περιστάσεων και η ομάδα ως συνήθως συνολικά στα φιναλ4 σούταρε 7/25
Το '23 είχαμε την κάκιστη τακτικά αντιμετώπιση ζώνης επιπέδου αρχών δεκαετίας '90. Επίσης πλη Βεζένκοφ Κέιναν (και ολίγον Μακίσικ) κανείς δεν εμφανίστηκε στον τελικό. Και πάλι αν βγάλεις τον Κέιναν που εξαφανίστηκε μυστηριωδώς από το γήπεδο, οι υπόλοιποι σούταραν 7/30!!!!
Το '24 πέσαμε σε καλύτερη ομάδα, και αν και σουτάραμε για μια φορά καλά, με τη συνήθη βέβαια έλλειψη σκληράδας και αποφασιστικότητας που έχουμε στα final4 που έκαναν τον Ταβάρες να φαντάζει με Μόργκοθ στη ρακέτα και τους δυο ψηλούς μας να γράφουν μαζί 2π 3ρ όταν τη μεθεπόμενη μέρα ο Λεσόρτ τον κατάπιε
Τέλος πέρυσι το χιλιοαναλύσαμε. Την ψυχολογία, τη σκληράδα, την ετοιμότητα.Τρίποντα; Εκτός Φουρνιέ 1/18!!!!!!!!!!!!
Κοινά λοιπόν χαρακτηριστικά σε όλες τις ήττες, τις 3/4 φορές με ομάδες στην καλύτερη στα μέτρα μας, η έλλειψη πνευματικής ετοιμότητας, φρεσκάδας, ενέργειας, και η τεράστια αστοχία στο τρίποντο. Και μετά συζητάμε γιατί και αν είναι τόσο σημαντικό το σουτ, όταν στους τρεις αγώνες το '22, '23, '25, που χάσαμε do or die παιχνίδι σωρευτικά οι παίκτες (βγάζοντας Κέιναν το 23 και Φουρνιέ το 25) σούταραν 15/73!!!
Θα πει κανείς τι έπρεπε να κάνει ο Μπαρτζώκας. Να σουτάρει ο ίδιος; Όχι, έχει ευθύνες στο recruiting (δεν πήρε παίκτες "άνοιωθους" ειδικά στο 1 (που ο Θωμάς στα 4 παιχνίδια έχει 11π με 1/13 τρίποντα) ώστε να μην επιβαρύνει το Θωμά με κάτι που προφανώς "δεν έχει". Φταίει για επιλογές στο μοίρασμα χρόνων μέσα στο παιχνίδι (Κέιναν στο 2ο ημίχρονο του 23). Για τακτικές επιλογές ειδικά το 23 με την αντιμετώπιση της ζώνης, αλλά και επιλογές μη φάουλ, ή γενικά εκ του αποτελέσματος αποτυχημένες επιλογές σε ειδικές καταστάσεις.
Είναι όλα τα παραπάνω ευθύνη μόνο του προπονητή; Προφανώς και όχι, δεν είναι άμοιροι ευθυνών οι παίκτες, ειδικά κάποιοι, που ψυχολογικά εμφανίζονται σε μόνιμη βάση ανέτοιμοι με χέρια που τρέμουν, τσακισμένοι από τα πρέπει.
Η ομάδα τα βάζει όταν ρολάρει, ή ρολάρει όταν τα βάζει. Και το αντίστροφο. Βουλιάζει όταν τα χάνει, και τα χάνει όταν βουλιάζει. Δεν είμαι σίγουρος αν η ψυχολογία καταρρακώνεται στα πρώτα άστοχα στα σημαντικά, ή αν είναι καταρρακωμένη από την αρχή και για αυτό τα χάνουν.
Συνεπώς μετά από αυτό το σεντόνι. Τί θέλουμε;
Καταρχάς να δούμε την ομάδα φέτος, που φαίνεται να έχει περισσότερα planb,c κτλ. Έχουμε πλέον τέσσερις ύποπτους game changers με Ντόρσει, Φουρνιέ, Σακ (ναι στα 34), και Γουόρντ. Έχουμε επίσης ποικιλία στο 5 με παίκτες που μπορούν να δώσουν διαφορετικά πράγματα.
Και για του χρόνου; Μα να βελτιώσουμε τη μια κατηγορία που αποδεδειγμένα έχουμε μεγάλο πρόβλημα, και αποδεδειγμένα μας κόστισε τρεις φορές πολύ σοβαρά. Το τρίποντο, και δη το τρίποντο από τον άσσο (και το σκορ από τον άσσο). Και να μη χαλάσουμε ότι ήδη δουλεύει καλα. Δηλαδή αν φύγει ο Πίτερς, μην αντικατασταθεί με άσουτο 4αρι εκτός αν καλυφθεί αυτό από αλλού...
Συγνώμη αν σας κούρασα.