Final 4 Athens 2026 - Olympiacos vs Real Madrid - Final

[SbioTech]

Ποιος το έκανε καλύτερα ? Μαρινάκης vs Δημητριάδης στο Telekom Center, Snik vs Light στα MVMA ή εθνικός σταρ vs εθνικά μπούτια στο Ερωτοδικειο ?

Απ τις παραφωνιες των Αφων οτι αυτος ο τυπος ειναι στον περιγυρο της ομαδας.

Και ο βασικός λόγος που υπάρχει αυτή η "κοντρα" ΠΑΕ-ΚΑΕ.

Για όσους δεν ξέρουν (και δεν ξερω αν υπάρχει κάποιος όρος στο φόρουμ για τέτοια παρασκήνια, αν υπάρχει σβήστε το) το ψουψουψου λεει οτι ο πρόεδρος μας θεωρεί οτι ο ΠΘ μέσω του ανηψιου χρησιμοποίησε το Predator για να κάνει eavesdropping by proxy μέσω κοινών εξαπορρητου και Μαρινακη και ΠΘ, ώστε να αποκτήσει leverage έχοντας υπόψη τις δικές για ΕΟ, για το παπόρι κοκ

[Sokos]

Πολλά μπράβο στην ομάδα για την επίτευξη του μεγαλύτερου στόχου της χρονιάς.

Ήρθε επιτέλους επιβράβευση για τον μόχθο τόσων ετών από παίκτες, προπονητές και διοίκηση. Για τους περισσότερους πρόκειται για μια λύτρωση. Ξορκίστηκαν πολλά φαντάσματα χτες το βράδυ, που μας στοίχειωναν για χρόνια. Αυτά πιστεύω αποτελούσαν τον μεγαλύτερο αντίπαλο σε πολλά σημεία του παιχνιδιού και όχι η άξια συγχαρητηρίων Real.

Ομολογώ πως στα απανωτά λάθη στην τρίτη περίοδο αλλά και τις απανωτές μπλουπεριές στο 88-80 ένιωθα να βλέπω σε replay τον εφιάλτη του Kaunas.

Ελπίζω και θέλω να πιστεύω πως θα αποφορτιστεί κάπως η ομάδα και κυρίως ο Β μετά το χτεσινό. Να σταματήσει να θολώνει τόσο πολύ στα κρίσιμα. Ίσως έτσι να μπορέσουμε να δούμε πολλά ωραία πράγματα στο μέλλον.

Συμφωνώ 100% με αυτό που γράφτηκε πως ενδεχόμενο λούσιμο χτες θα έφερνε ένα απότομο κλείσιμο στον κύκλο αυτού του συνόλου υπό τις οδηγίες αυτού του προπονητή. Το κάζο θα ταν τόσο μεγάλο που θα χρειαζόταν νέο ξεκίνημα.

Υ.Γ. Στα του ματς, χωρίς να το έχω δει δεύτερη φορά με ψυχραιμία, πιστεύω ότι ο Scariolo έκανε ξεκάθαρο outcoach στον B. Του αξίζουν πολλά συγχαρητήρια. Ο Β πιστεύω έκανε χοντρά λάθη, που ευτυχώς δεν στοίχισαν το ματς. Αν είχαμε Ward στο τρίτο (ανεξήξητο το DNP στο δεύτερο ημίχρονο) αντί για τα 10 σερί λεπτά του Σάκη, αλλά και Jones από το πρώτο ημίχρονο, θα χαμε αποφύγει τα δράματα.

Υ.Γ. 2. Το MVP του Fournier μετά τις εμφανίσεις του Peters μου θυμίζει το MVP του Σπανούλη μετά το τέλειο final 4 του Παπανικολάου. Χωρίς τις εμφανίσεις του Αλέκου θα κλαίγαμε με μαύρο δάκρυ.

[Stam Tziant]

Ντόρσεϊ και Βεζένκοφ ήταν πράγματι κατώτεροι στο φ4 απο' τι ήταν την υπόλοιπη χρόνια. Παρόλαυτα όχι με τον ίδιο τρόπο κατώτεροι.

Ο Βεζένκοφ δυσκολευόταν για 3 από τα 4 ημίχρονα να βρει καλά σουτ, κάτι που βλέπουμε συχνά να συμβαίνει όταν οι αντίπαλοι τον παίζουν σκιά. Παρόλαυτα ήταν efficient, έβαλε μεγάλα σουτ και γενικά είχε θετικό πρόσημο. Επιπλέον πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η βαρύτητα που έχει στην αντίπαλη άμυνα (και το λέει ο Σκαριόλο όχι εγώ) είναι τέτοια που αφήνει άλλους παίκτες να έχουν λιγότερη πίεση. Ήταν mvp level; Όχι. Αλλά και το 23 που ήταν, το χάσαμε και λέγαμε "τι να τους κάνεις του 29 πόντους, αν χάνεις τον τελικό". Ε δε μπορούμε τώρα να τον κράζουμε για το αντίθετο.

Ο Ντόρσεϊ ήταν διαφορετική περίπτωση. Για να είμαστε δίκαιοι και αυτός τράβηξε πάνω του την αντίπαλη άμυνα, ωστόσο δεν κατάφερε να γίνει επιδραστικός. Με εξαίρεση το ξεκίνημα στον ημιτελικό, ο Ντόρσεϊ στο υπόλοιπο φ4 είναι αρνητικός παράγοντας για τον Ολυμπιακό. Δε τον μειώνει αυτό σαν παίκτη. Όλοι διανύουν καλές και κακές περιόδους. Είναι όμως κάτι που πρέπει να σημειωθεί. Ήταν άστοχος, έκανε λάθη που οδηγούσαν σε εύκολους πόντους στο transition. Γενικά δεν είχε καλή παρουσία.

[Jeight]

Ο Ντορσει κλειδωσε εντελως το μυαλο του με την αμυνα της Ρεαλ. Πολλες κακες αποφασεις, επαιξε με ενστικτο σκορερ και αυτη ειναι η βασικη του διαφορα με του Φουρνιε. Σαν καθαροαιμος σκορερ σε αυτη τη φαση μπορει να ειναι καλυτερος απο τον Φουρνιε. Αλλα σαν αποφασεις με την μπαλα στα χερια ο Γαλλος ειναι απειρως καλυτερος και πιο ψυχραιμος.

[NikBot]

Ο Ντορσει κλειδωσε εντελως το μυαλο του με την αμυνα της Ρεαλ. Πολλες κακες αποφασεις, επαιξε με ενστικτο σκορερ και αυτη ειναι η βασικη του διαφορα με του Φουρνιε. Σαν καθαροαιμος σκορερ σε αυτη τη φαση μπορει να ειναι καλυτερος απο τον Φουρνιε. Αλλα σαν αποφασεις με την μπαλα στα χερια ο Γαλλος ειναι απειρως καλυτερος και πιο ψυχραιμος.

Μα αυτό ακριβώς είναι και το δύσκολο και αυτό που κάνει την διαφορά. Εκεί υστερεί και ο Ναν που κατά τα άλλα είναι τρομακτικός. Όταν ένα παίκτης με ένστικτο σκόρερ, που απασχολεί την άμυνα με την απειλή του, καταφέρνει να δει γήπεδο να διαβάσει την άμυνα και να πάρει καλές αποφάσεις, ανεβαίνει πολλά επίπεδα.

[golitog7]

Χαιρετώ τους συν-ασθενείς και συνοδοιπόρους. Μου πήρε μια μέρα να συνέλθω και τώρα είμαι πάλι εδώ. Μεγάλη απόλαυση πέρα από τη νίκη φυσικά να μπαίνεις και ν βλέπεις 30 σελίδες με σχόλια να διαβάσεις. Το περάσαμε μαζί όλο αυτό και τώρα απολαμβάνω τα σχόλια και την ανακούφιση σας.
Λοιπόν θέλω να πω και εγώ μερικά πράγματα, μερικά ίσως ν έχουν ήδη ειπωθεί.
Καταρχάς το ματς ήταν πάνω κάτω όπως το περίμενα, πραγματική μάχη. Η Ρεάλ είχε καθαρίσει για πλάκα την Χαποελ, μια σούπερ 2-way ομάδα και στον ημιτελικό καθάρισε επίσης για πλάκα ίσως την καλύτερη ομάδα φέτος. Ερχότανε με τρομερή φόρα και Πραγματικά δεν καταλάβαινα γιατί όλοι την είχαν τελειωμένη, μπασκετικά δεν έστεκε και δεν μπορούσα να το αντιληφθώ.
Η χθεσινή νίκη είναι θεωρώ μακράν το μεγαλύτερο επίτευγμα του μπασκετικού ολυμπιακού αλλά και ένα από τα μεγαλύτερα γενικά του συλλόγου. Είναι πιο πάνω και από το 12 για μένα και θα εξηγήσω γιατί. Η Ρεάλ μπήκε δυνατά πολύ και το ματς βρωμαγε ξέχαθαρα κηδεία. Υπήρχε όμως ελπίδα. Εκεί που πραγματικά θεώρησα ότι τελειώσαμε είναι στην τριτη περίοδο όταν ξανά ξέφυγαν. Το γυρισαμε αλλά δε μάσησαν δυστυχως. Η αυτοπεποίθηση με την οποία εκτελούσαν, τα λάθη μας και η λυσσασμένη άμυνα τους έδειχνε ότι το πράγμα δεν γύρναγε. Η πίεση του να χάσεις μπροστά σε 20κ κόσμο και για 5η συνεχόμενη φορά με τους άλλους χωρίς Σέντερ ήταν πραγματικά αφόρητη. Ο καλύτερος σου σκόρερ φέτος είχε 1 πόντο, ο Βεζενκοφ δεν συμμετείχε καν στην επίθεση, το θεωρητικό σου πλεονέκτημα στο 5 είχε ξεκάθαρα εκμηδενιστεί. Η Ρεάλ έπαιζε το ματς με μηδέν σφυγμούς. Που να βρεις κουράγιο εκεί να σταθείς όρθιος, σε έχει καταπιεί το σκοτάδι. Κι όμως, όπως είπα και χθες η λύπη και οι στεναχώριες των τελευταίων 5 χρόνων φούσκωσαν σαν κύμα, μας έπιασαν από τα μαλλιά και μας έβγαλαν ξανά στην επιφάνεια. Παραδέχομαι ειλικρινά ότι δεν περίμενα να σηκωθούμε εκεί πέρα.
Καθαρά μπασκετικά νομίζω τα έχετε πει όλα. Πολλοί βοήθησαν που τα προηγούμενα χρόνια φάγανε απίστευτο κράξιμο. Τρομερό το τρικ του Β με Τζοόυνς στο τελευταίο δεκάλεπτο. Το είχε ετοιμάσει και το κράταγε ακριβώς για αυτή την περίπτωση. Ο τύπος στις αλλαγές στο τέλος έπαιζε σαν λυσσασμένο ντόπερμαν που του έχεις πάρει τα κουταβάκια. Τρομάζεις στην σκέψη να πας πάνω του όχι να τον περάσεις, αδιανόητο effort.
Τεσπα πολλά μπορώ να γράψω ακόμα, θα τα πούμε εν καιρω.

[Dimmitz]

Ο Πίτερς εντωμεταξύ πέραν των οργίων που έκανε επιθετικά, έπαιξε και τρομερή άμυνα τόσο σε playoffs όσο και σε φ4 και στα δύο παιχνίδια. Πραγματικά αν φύγει θα τον βλέπουμε και θα κλαίμε…

[qspock]

Οι δικες μου παρατηρησεις απο τον τελικο και την αξια κατακτηση της EL απο πλευρας Ολυμπιακου:

1) Η ομαδα, σε αντιθεση με κακοπροερετα που κυκλοφορουν, εδειξε μεταλλο και σωστη χημεια στο κρισιμο 4ο δεκαλεπτο για να νικησει μια ομαδα που κατεβηκε για να το σηκωσει: Η Ρεαλ παρα τις αντιξοες συνθηκες, ηταν ενας παναξιος αντιπαλος που λιγο ελειψε να κλεψει το κυπελλο. Ηταν πολυ πιο καλοστημενη και μπηκε πολυ δυνατα. Ομως, ο Ολυμπιακος ειχε τις απαντησεις. Και αυτη ειναι η μπασκετικη αναλυση του αγωνα. Τα αλλα ειναι για να λενε οι πικραμενοι.

2) Αν δεν υπηρχαν παιχτες να βρισκονται εκει την καταλληλη στιγμη, δεν θα τα καταφερνε ο Ολυμπιακος. Η ομαδα για 3 δεκαλεπτα δεν μπορουσε να βρει ρυθμο, ο κοουτς Μπι ηταν εγκλωβισμενος στα γνωστα του κολληματα του "ροτεισον ανα δεκαλεπτο" κι εδειξε μηδεν προσαμοστικοτητα στην μαχιτικη Ρεαλ. Στο 4ο δεκακεπτο εβαλε να παιξουν αυτοι που ηταν καλυτεροι στα προηγουμενα 3 (κι αυτο γνωστη τακτικη του) κι ευτυχως του βγηκε. Γιατι το ροστερ που εχτισε φετος ηταν τοσο ικανο και τοσο βαθυ, που πηρε τεραστια βοηθεια απο τον 12ο παιχτη του (Τζοουνς), ο οποιος ηταν εκει αμυντικα (απαραιτητη σκληραδα, εκλεισε τους διαδρομους) και επιθετικα ηταν ενας τιμιος γιγαντας με 100% στις βολες οταν πρωτα βιολια τις χανανε...

3) Ευτυχως που στο μυαλο του κοουτς επιτραπηκε η ταυτοχρονη συμμετοχη Πιτερς Βεζεκνκοφ στην πενταδα στις θεσεις 3-4. Ηταν κατι που δημιουργησε σωστες αποστασεις και ενας βασικος λογος που βγηκαν καποια σουτ ελευθερα (του τζοσεφ, του Βεζε) σε κρισιμα σημεια. Και το σωστο μενταλιτι των παιχτων εβαλε την μπαλα μεσα σε αντιθεση με αλλες χρονιες.
Ητα ΟΛΟΙ ετοιμοι για αυτον τον τελικο και το κρεντιτ παει στον Μπαρτζωκα, οπως του χρεωθηκε περσυ η αποτυχια στον ημιτελικο. Ολοι ηταν εκει με το μυαλο συγκεντρωμενο φετος.

4) Δε ξερω σε τι κατασταση ηταν ο Μουσταφα Φαλ, αλλα το να εχεις ενα τετοιο οπλο εκτος 12δας οταν ο αντιπαλος δεν εχει κανενα σεντερ ηταν μια κινηση παραλιγο καταστροφικη. Ο Φαλ στην επιθεση θα ηταν ενα αλυτο προβλημα για τη Ρεαλ, ενω στην αμυνα θα ηταν αναχωμα στα μπασιματα που ειχε χτες η Ρεαλ και ηταν αρκετα για να κανουν ζημια. Εστω και για λιγο. Ο φετινος Ολυμπιακος ειναι μια κλαση κατω στο 5, γιατι ο Μιλουτινοφ δεν μπορει να ταιριαξει τοσο καλα με τα τεσσαρια του Ολυμπιακου, και , στην τελικη δεν ειναι Φαλ. Στον τελικο ο Σερβος δεν εδωσε τα αναμενωμενα, κι επαιζε χωρις αντιπαλο δεος.

5) Ο Β εζενκοφ που ολοι λενε οτι δεν κανει για τελικους, ειναι ενας παιχτης σουτερ. Το βασικο του χαρακτηριστικο ειναι αυτο, μπορει να κανει παππαδες αρκει να υπαρχει κι αλλος να τραβαει πανω του την αμυνα. Πλεον, ο Ολυμπιακος ειχε πολλα οπλα και δεν μπορεσε η αντιπαλη αμυνα να προσαρμοστει σε κανεναν. Η επιθεση του δουλεψε πολυ καλα και οι εξτρα παιχτες εδωσαν κρισιμα καλαθια. Οταν συνυπαρχει ο Βεζενκοφ με Πιτερς, ο Ολυμπιακος ειναι εξαιρετικα δυσκολος να αντιμετωπιστει, ενω κλεινει καλυτερα μεσα και η αμυνα και το ριμπαουντ. Αυτο ευτυχως το ειδε ο Μπαρτζωκας, εστω και στο τελος...

6) Δεν ξερω αν θα ερθουν αυτοι που ακουγονται, αλλα ο βασικος κορμος πρεπει να παραμεινει.
Ο Πιτερς εδειξε μεταλλο που του αξιζει και θεση βασικου, αρκει να τον μεταπεισουν, ενω στα σεντερ για μενα δεν πρεπει να φυγει κανενας απο τους 4. Στα γκαρντ θα γινει λογικα ενα ξεκαθαρισμα, Μορις και Νιλικινα αποχωρουν ενω ο Μακισικ ειναι το μεγαλο ερωτηματικο. Ο Τζοσεφ ειναι ενα πολυ τιμιο αναπληρωματικο πλει μεικερ με ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ μενταλιτι και θα τον κρατουσα, εστω και σαν εξτρα. Ειναι νικητης.

[Redoctor_33]

Συγχαρητήρια στους φίλους Ολυμπιακούς του φόρουμ!

Είπα να μην γράψω κάτι χθες, να σας αφήσω να το γιορτάσετε και να είμαι παρατηρητής.

Στο σουτ το Φελίζ έπιασα κι εμένα να κρατάω την αναπνοή μου και είμαι σίγουρος πως 20 χιλιάδες άτομα στο γήπεδο και πόσα εκατομμύρια βλέποντας στην TV ήμασταν κάπως έτσι:



Αλλά καθώς ρόδα είναι και γυρίζει, δεν μπήκε αυτή τη φορά, την προηγούμενη του Γιούλ μπήκε, c'est la vie (τελειώνω το Α2 τώρα, ποιος με πιάνει). Το άξιζε ο Ολυμπιακός με την συνολική του εικόνα φέτος και κατάφερε να κεφαλαιοποιήσει την ανωτερότητα του παίζοντας σε ένα γήπεδο με τίγκα οπαδούς του μέσα.

Όπως και πολλοί άλλοι δεν περίμενα ποτέ των ποτών τέτοιο nail-biter αλλά να που τελικά συνέβη κάτι που θεωρούσα αδύνατο:

δύσκολα θα τους βγει κάτι τέτοιο εκτός αν ο Ολυμπιακός είναι πνευματικά ή προπονητικά απροετοίμαστος (το θεωρώ απίθανο)

Τη γνώμη μου για τον Μπαρτζώκα θα την κρατήσω για τον εαυτό μου καθώς 1. Τελικά κέρδισε, 2. Γενικά έδειξε να κάνει αρκετές υποχωρήσεις ως προς το τι μπασκετ θεωρεί πως κερδίζει αυτά τα ματς σε σχέση με άλλες χρονιές. 3. Πολλοί καραδοκούν με το ζωνάρι λυμένο για τον Γιώργαρο της καρδιάς τους και δεν είναι έτοιμοι για τέτοια κουβέντα Επίσης ίσως πρέπει να περάσουν και μερικές μέρες, και να περάσει η ευφορία για να μιλήσουμε για τον Βεζένκοφ. Νομίζω πως όποιος καταλαβαίνει δύο πράγματα από μπάσκετ κατάλαβε από αυτά που είδε.

Αλλά για ουδέτερους ήταν τρομερό ματς. Μπαμ μπουμ. Ένας Ολυμπιακός που πραγματικά ένιωθες πως προσπαθεί να ξεφορτωθεί ένα πάρα πολύ βαρύ chip απο πάνω του, το οποίο δεν κουνιόταν με τίποτα.


Pictured: Ολυμπιακός προσπαθεί να ξεφορτωθεί τα προηγούμενα Φ4

Mία Ρεάλ να προσπαθεί να αποδείξει ότι τις μεγάλες ομάδες δεν τις νοιάζουν απουσίες και προβλήματα και θα κερδίσει ο κόσμος να χαλάσει. Νταξ βέβαια αυτά που γίνονται στο 88-80(;) είναι εντελώς ακατανόητα

Συγχαρητήρια λοιπόν! Έφτασε η ώρα επιτέλους! Χαρείτε με την ψυχή σας και όπως είχα πει και πριν, χαίρομαι κι εγώ με τη χαρά σας. Σε συνδυασμό με μεταγραφές που ακούγονται και το γήπεδο που έρχεται μοιάζουν να μπαίνουν βάσεις για μακροχρόνια επιτυχία. Καλή τύχη!

Θέλω να πω και μία κουβέντα για τα παιδιά που έγραψαν πέρασαν/περνούν δύσκολα και αυτή η επιτυχία του έδωσε μία χαρά να ξεφύγουν έστω και για λίγο και να έχουν μία μικρή απόδραση από την καθημερινότητα. Να θυμάστε πως δεν είστε μόνοι σας! Επίσης να θυμόμαστε όλοι ότι πίσω από την οθόνη βρίσκεται κάποιος άνθεωπος που δεν ξέρουμε τι περνάει. Μπορεί να είμαστε ούγκανοι αλλά θέλουμε ο ένας τον άλλον και αν θέλετε να πείτε δύο βλακείες τα πμ μου είναι ανοιχτά.

Ωραίος!
Άσε να τα πούμε εμείς.
Είναι σαφές ότι η βασική πεντάδα πίνει θάλασσα και είναι βραχυκυκλωμενη. Μπαίνει Φουρνιέ/Πιτερζ τη συμμαζευουν.
Αλλά πάλι στο τρίτο δεκάλεπτο ξεκινάει με την ίδια μπλοκαρισμένη πεντάδα και πίνουμε θάλασσα. Ποντάρει σε Μακκισικ που οκ να τον χρησιμοποιήσεις σαν x factor αν θες αλλά δοκίμασε πρώτα να συνεχίσεις με Ward που χε πάει μια χαρά. Τεσπα μπαίνει Φουρνιέ πάλι και δείχνει τι παιχταρας είναι παρά την αμφισβήτηση που δείξαμε οι περισσότεροι μεστή χρονιά που ήταν γενικά μέτριος.
Ευτυχώς δεν ξαναβάζει Χαλ αλλά Τζόουνς.
Το ποντάρισμα με Πιτερζ-Σασα ήταν οκ γι'αυτό το ματς τουλάχιστον δεν έχανες ιδιαίτερα αμυντικά.
Τεσπα 88-80 λοιπόν. εκεί έχει θολώσει τελείως ο κοουτς δυστυχώς.
Γίνεται 88-82 είμαστε χαμένοι και δεν παίρνει τάιμ αουτ. Είχε γίνει από προπονητής οπαδός καλώς ή κακώς. Ξανα λάθος από Σάσα.
Βολές. Δεν βάζει τον Μιλου που και καλύτερος ριμπάουντερ είναι και καλύτερες βολές από Ταιρικ εχει.
Ε ευτυχώς ο κοντός δεν την έδωσε στον χεζονια δίπλα του.

Εβαν Φουρνιέ τεράστιε. Πιτερζ ήταν πολύ χτυπητό πέρυσι στον μικρό τελικό που είχε βάλει 6-7 τρίποντα ότι έχει ξενερώσει τα μάλα που δεν τον έβαλε καθόλου σχεδόν στον ημιτελικό ενω ο Σάσα είχε βραχυκυκλωσει τέρμα

[Redoctor_33]

Επίσης Σκαριολο μεγάλη αλεπού τελικα.

Μας έκανε outcoach χθες γενικά. Στο τέλος εκτός του μέγα Φουρνιέ έβγαλε αναμενόμενα κούραση η Ρεάλ ευτυχώς

[Stam Tziant]

Ακόμα βρίσκομαι στη φάση της συνειδητοποίησης σχετικά με το τι έγινε αυτό το τριήμερο. Και νομίζω πως όσοι τα προηγούμενα χρόνια πικραθήκαμε γιατί είμασταν κοντά στο να πιούμε νερό, άλλοτε περισσότερο, άλλοτε λιγότερο, οφείλουμε να χαρούμε τη στιγμή. Το άξιζε αυτή η ομάδα. Και η φετινή της έκδοση, αλλά και συνολικά ο Ολυμπιακός της τελευταίας 5ετίας, άξιζε μια Ευρωλίγκα.

Η φετινή ομάδα το άξιζε γιατί κατά γενική ομολογία ήταν η καλύτερη ομάδα της Ευρώπης. Σε αυτό νομίζω η συντριπτική πλειοψηφία θα συμφωνήσει. Μια ομάδα που έχει χάσει 5 παιχνίδια μέσα στο 26 (και αυτά στις λεπτομέρειες). Έσπασε την "κατάρα" της 1ης θέσης, είχε την πιο άνετη πρόκριση ever (ίσως) στο final four, κέρδισε σχετικά εύκολα την κάτοχο του τίτλου στον ημιτελικό. Δεν ξέρω αν στη διάρκεια μιας πλήρους σεζόν της σύγχρονης Euroleague είχαμε δει πιο κυριαρχική ομάδα.

Και φτάνουμε στον τελικό. Πριν τον αγώνα έγραφα με κάθε ευκαιρία, σε Ολυμπιακούς και μη, ότι δε θα είναι εύκολο. Τελικός Euroleague και εύκολο δεν κάνουν παρέα σαν λεξούλες. Πόσο μάλλον με αυτό το σύλλογο που λέγεται Ρεάλ. Δεν πεθαίνουν οι άτιμοι, ειδικά όταν νομίζεις ότι έχεις το πάνω χέρι. That's what they do με κάποιο τρόπο, όχι μόνο στο μπάσκετ. Έγινε κουβέντα για την απουσία ψηλών. Λες και δεν έχουμε δει αμέτρητες φορές το small-ball να δημιουργεί χάος στη διάρκεια ενός αγώνα.

Η κουβέντα ότι η υπόθεση τίτλος τελείωσε Παρασκευή βράδυ δε νομίζω ότι έπαιξε ρόλο αγωνιστικά στην έκβαση του παιχνιδιού. Σε γυάλα να ήταν οι παίχτες πάλι το ίδιο θα βλέπαμε. Εκεί που έπαιξε ρόλο ήταν σε ένα πράγμα. Υποβάθμιζε άθελά της ενδεχόμενο νίκης, ενώ ταυτόχρονα μεγένθυνε τον απόηχο ενδεχόμενης ήττας. Σε συνδυασμό με την ιστορία των προηγούμενων 4 final four σου έδινε την εντύπωση ότι και να κερδίσεις, δεν πρέπει να πανηγυρίσεις. Ή τέλος πάντων ο,τι πανηγύρισες μέχρι την Παρασκευή. Αυτή η συνθήκη ήταν αρκετά άδικη για τον οργανισμό. Και το σημαντικότερο αποδείχθηκε πως δεν ευσταθούσε. Ο τελικός ήταν η πιο δύσκολη πίστα. Το final boss.

Η Ρεάλ έκανε ένα εξαιρετικό ματς, με όλη τη σημασία της λέξης. Της αξίζουν πολλά συγχαρητήρια. Με απουσίες οι οποίες σου έδιναν την αίσθηση ότι την έκαναν ακόμα πιο επικίνδυνη. Κάτι που πριν τον αγώνα ήταν ανέκδοτο, την ώρα του αγώνα ήταν πραγματικότητα. Η Ρεάλ σου έδινε την αίσθηση ότι μπορούσε να παίξει σε ένα τέμπο που δύσκολα ακολουθάνε οι ψηλοί. Σου έδινε την αίσθηση ότι όλοι σουτάρουν, ότι όλοι μπορούν να πιέσουν στην περιφέρεια. Δε σε άφηνε να πάρεις ανάσα. Όλοι περίμεναν ζώνη. Καμία ζώνη. Ασφυκτική πίεση, τρέξιμο στο ανοιχτό γήπεδο, ευστοχία από μακριά. Ποιος θέλει να το αντιμετωπίσει αυτό σε do or die παιχνίδι; Μοναδική αχίλλειος πτέρνα τα ριμπάουντ, τα οποία (πόσο ειρωνεία) λίγο έλειψαν να της δώσουν τη μεγαλύτερη ληστεία της ιστορίας.

Ο Ολυμπιακός, αυτή η έκδοση του Ολυμπιακού, επιτέλους τα κατάφερε. Πέταξε ένα μεγάλο βάρος από τους ώμους του. Έκλεισε αρκετά στόματα για να είμαστε ειλικρινείς. Πήρε το μόνο πράγμα που του έλειπε ως μεγάλη ομάδα (όχι σύλλογος, αλλά σύνολο). Και αυτό πρέπει να το πανηγυρίσει. Αξίζει να το πανηγυρίσει.

[redcard]

Μερικες σκεψεις ανακατες για χθες.

Σαν φιλος του Ολυμπιακου δε νιωθω οτι εχω απωθημενα. Η Ανοιξη του 2024 με εχει κανει (πιθανοτατα για παντα) ζεν, ειδα ο,τι ηταν να δω στη ζωη μου, απο δω και περα ο,τι βρεξει. Δεν εχω επισης κανενα αγχος να φτασω τον Παναθηναικο σε Ευρωλιγκες γιατι ουτως ή αλλως και με τη χθεσινη απεχουμε παρα πολυ ακομα. Το χθεσινο δεν ηταν για μενα. Το χθεσινο ηταν για καποιους αλλους.

Καθε ομαδα αλλα ειδικα αυτος ο συγκεκριμενος οργανισμος ειναι οργανισμος ανθρωπων. Ανθρωπων που με τα σωστα και τα λαθη τους φαινεται να ειναι συνδεδεμενοι με εντονους δεσμους, δεσμους που καποιες φορες εχουν ισως λειτουργήσει και εις βαρος της ψυχρης λογικης ή των επιταγων της κοινης γνωμης. Ειναι ο λογος που οι Αγγελοπουλοι κρατησαν τον Μπαρτζωκα κοντρα στον φοβο ή τη βεβαιοτητα καποιων απο εμας οτι “δε μπορει” στα final4. Ειναι ο λογος ο Βεζενκοφ δε θα πηγαινε αλλου οταν γυρισε απο το ΝΒΑ. Ειναι ο λογος που ο Σακιλ ειναι ακομα εδω στα 36 του. Ειναι ο λογος που ο καλυτερος σεντερ στην Ευρωπη ειναι μεν Σερβος αλλα νιωθει τον Πειραια σπιτι του. Δεν εχει μονο καλα αυτη η συνθηκη, καποιες φορες πρεπει να προτασσεται και η ψυχρη λογικη. Δεκτο. Αυτη ειναι ομως.

Το γκρουπ αυτο καταφερε να αποδωσει σταθερα εξαιρετικο μπασκετ τα τελευταια χρονια, της έλειπε ομως κατι βασικο για να παει μεχρι το τελος. Το σημειο αναφορας. Και τοτε εμφανιστηκε απο το πουθενα και χτυπησε τη πορτα αυτοπροτεινομενος (!) σαν απο μηχανης Θεος ενας Γαλλοαλγερινος με 100+εκ. στη τραπεζα και καμια αναγκη. Με aura superstar αλλα καρδια πολεμιστη και εναν δεσμο αλλοκοτο με την ομαδα, σχεδον ερημην της. Θυσιασε χρηματα, φετος θυσιασε και ρολο για να κερδισει ο Ολυμπιακος της Euroleague. It doesn't make sense.

Τον χθεσινο τελικο δε προκειται να τον ξαναδω ποτε, θα δω ομως 1000 φορες τα προσωπα των ανθρωπων μετα. Το μονο που με ενοιαζε ηταν η δικαιωση τους, γι αυτους χαρηκα τη φετινη Euroleague, οχι για μενα ως οπαδο τους. Για τον Μπαρτζωκα που ζει αυτο που ζει τα τελευταια χρονια (και που btw τις τελευταιες μερες εχει ξεφυγει απο καθε οριο), τον Εβαν, τον Τομας, τον Σασα, τον Μιλου, τον Σακ, τον Ταιλερ, τον Αλεκο, τον Μουσταφα, τον Λαρρυ. Τον Χρηστο τον Μπαφε. Τον Γιωργο που δακρυσε.

Καποιοι ειπαν πως χθες ξορκιστηκε το σοκ του Καουνας. Παρ’ o,τι στο 88-80 οι δαιμονες βγηκαν και χορευαν πανω στο glass floor, θα τολμησω να πω πως δε νιωθω ετσι. Οι πληγες του Καουνας και της Μπανταλονα και να κλεισουν θα μεινουν ως χαρακιες στο σωμα, δε θα φυγουν ποτε. Ετσι ειναι ο αθλητισμος, κανει κυκλους. Γι αυτο μη τρελαινεστε ουτε οι μεν ουτε οι δε.

Ενα παιχνιδι ειναι, που λεει και μια ψυχη. Και deep down εχει δικιο.

[Heisenberg]

Ρε παιδιά, λίγο ψυχραιμία με το “outcoach” γιατί το λέμε πολύ εύκολα. Το μπάσκετ δεν είναι Football Manager να πατάς ένα κουμπί και να βγαίνουν όλα. Ο Μπαρτζώκας δεν θόλωσε καθόλου στον τελικό για μένα. Ίσα ίσα, ο Ολυμπιακός βρέθηκε σε πολύ κακή επιθετική βραδιά από βασικούς παίκτες και παρ’ όλα αυτά γύρισε παιχνίδι που είχε στραβώσει τελείως.

Ο Σκαριόλο έκανε αυτό ακριβώς που περιμέναμε όλοι πριν το ματς. 5-out, spacing, πολλά σουτ, να ανοίξει το γήπεδο και να τραβήξει τους ψηλούς έξω. Δεν ανακάλυψε το μπάσκετ εκείνο το βράδυ. Του βγήκαν τα σουτ για μεγάλο διάστημα και παρ’ όλα αυτά ο Ολυμπιακός το έφερε εκεί που ήθελε και πέρασε μπροστά. Αν είχε γίνει “σκάκι” στους πάγκους και είχε χαθεί το ματς τακτικά, δεν θα το γύριζε ποτέ ο Ολυμπιακός.

Και να λέμε και το άλλο: ο Βεζένκοφ έκανε ίσως το χειρότερο επιθετικό του ματς εκείνη την περίοδο, ο Ντόρσεϊ επίσης εκτός τόπου και χρόνου, και στο τέλος χάνονται δύο κατοχές από λάθη που κανονικά αυτό το επίπεδο ομάδας δεν τα κάνει.

Επίσης κάτι που ξεχνάνε πολλοί: το coaching δεν είναι μόνο οι αλλαγές. Είναι να κρατήσεις ομάδα ήρεμη όταν στραβώνει το ματς, να επιστρέψεις από διψήφια διαφορά, να βρεις άμυνες και matchups μέσα στην πίεση. Και ο Ολυμπιακός το έκανε αυτό. Δεν διαλύθηκε, δεν πανικοβλήθηκε, δεν έχασε τη δομή του. Αυτό δείχνει προπονητή που ελέγχει την κατάσταση, όχι κάποιον που “θόλωσε”.

Τώρα, αν αλλάξετε τους προπονητές και ο Μπαρτζώκας έχανε με τον τρόπο που έχασε ο Σκαριόλο σκεφτείτε τι θα λέγαμε για τον Μπαρτζώκα.
Μόνο για αλεπού και outcoach δεν θα μιλούσαμε

[shaq7]

κανενας δεν εχει πει για τον γουρλη κωστακουμπο...σε οποια ομαδα παρει μερος κερδιζει πρωταθλημα ΝΒΑ η ευρωλιγκα..του χρονου πρεπει να τον ξαναφερουμε εστω και για την προετοιμασια.

[Penguin]

Πιτερς οντως κομβικός, αλλα Φουρνιέ ειχε όλη την ευθύνη πανω του. Ολοι τον εψαχναν να του δωσουν την μπαλα. Εγω παντως μολις την ειχε αυτος ενιωθα ανακουφιση. Και μονο για την ευθυνη που διαχειριστηκε, επιτυχως εννοειται, αξιος MVP.
Χωρις αυτον δε θα γελαγε το χειλακι μας.
Θετικος ο Τζοουνς, ο Γουοκαπ, ο Κορι.
Ο Βεζε ηταν κλεισμενος καλα, αλλα 5 ποντοι σερι στην τεταρτη περιοδο, καλοι ηταν.
Μεγαλη χαρα για Μπαρτζωκα!