Στο παρακάτω xρονικό:
- σε φέρνουν εδώ, κάνεις τη καλύτερη χρονιά σου μέχρι τότε
- αφήνεις την ομάδα και ξαναφεύγεις για 2 τοστ για ΝΒΑ
-σε ξαναφερνουν όταν η καριέρα σου πάει προς τα κάτω,
- έχεις προσωπικό θέμα, σε στηρίζουν ως οφείλει ένας σοβαρός σύλλογος που κάνει πρωταθλητισμό και έχει κουλτούρα . Τα αυτονόητα
- όταν ξαναμπαίνεις μασάς σίδερα και κανείς πλέον establish , credits to you
- παίρνεις Ευρωλίγκα σου βάζει φυτίλια ο ΠΑΟΚ και γίνεσαι greedy, απορρίπτοντας συμβόλαιο που αρχίζει από 2.5 και ανεβαίνει κλιμακωτα
- εν τέλει λες θα τιμήσω το συμβόλαιο για την ώρα και βλέπουμε
- μειώνονται λιγο τα λεπτά σου και βρίσκεις ευκαιρία να κάνεις ποστ στο ινσταγκραμ για θέματα μέσα στην ομάδα και σε στέλνουν όπως είσαι Αθήνα, ως οφείλει ένας σοβαρός σύλλογος που κάνει πρωταθλητισμό και έχει κουλτούρα,..τa αυτονοητα.
, ποιο είναι το μη τακτ;
Πραγματικά δηλαδή με ξεπερνάει ότι καθόμαστε και το ψυρίζουμε και χάνουμε τη μεγάλη εικόνα ότι και με Θωμά και με Τάιλερ στο τέλος της μέρας υπήρχε μόνο το κασερι στο μυαλό και όλα τα ενδιάμεσα ήταν να χαμε να λέγαμε , και μάλλον σκόπιμα
Όταν έχεις να κάνεις με ψυχοσύνθεσεις Μιλου, Έβαν, Παπ, Σακ, Πίτερς όλα είναι πιο εύκολα και δεν υπάρχει περίπτωση να βγει προς τα έξω ξεκατινιασμα
Όταν ο άλλος είναι μισθοφόρος η ντιβα και θέλει να κάνει force το hand σου απλά του δείχνεις ευγενικά το λάβαρο και του θυμίζεις που είναι











BasketForum – Ιστορικό Αρχείο