BillyPao έγραψε: ↑Κυρ Ιούλ 12, 2026 5:50 pm
nikolas_asteri έγραψε: ↑Κυρ Ιούλ 12, 2026 5:44 pm
Ναι, με βάση ποιον είναι υπέρογκες; Ο ΔΠΓ θεώρησε πως δεν πληρώνεται αρκετά ο Σλούκας, ο Μυστακίδης θεώρησε πως δεν πληρώνεται αρκετά ο Οσμάν, και ο Καρβουνιάρης θεώρησε πως δεν πληρώνεται αρκετά ο Καλαιτζάκης.
Δεν υπάρχει αντικειμενική αξία. Ο καθένας βάζει στο ζύγι τι θα πάρει πίσω από τα λεφτά που δίνει και παίρνει μία απόφαση. Δηλαδή αν ο στόχος του ΠΑΟΚ είναι να πάρει το Eurocup και να μπει Ευρωλίγκα και θεωρεί ότι αυτό αξίζει (με διάφορες παραμέτρους) μερικές δεκάδες εκατομμύρια, τότε το να δώσει 3 στον Οσμάν είναι ψίχουλα. Αντίστοιχα αν η Ντουμπάι θεωρεί ότι ένα καλό sportswashing αξίζει εκατοντάδες εκατομμύρια "down the line" τότε τα 3 στον Θωμά είναι λιγότερα από ψίχουλα.
Δεν συμμερίζομαι την άποψη σου, γιατί όταν λες ότι δεν υπάρχει αντικειμενική αξία ουσιαστικά λες ότι δεν υπάρχει πρόβλημα να καθορίζεις τις τιμές όπως θέλεις. Είσαι σαν εγώ π.χ. να νοικιάζω ένα διαμέρισμα 40 τετραγωνικών και να ζητάω ενοίκιο 2.000 ευρώ το μήνα. Ναι μεν είναι δικαίωμα μου, αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι μια φυσιολογική τιμή και αν όλοι κάνουν το ίδιο με μένα τότε κανένας πολίτης με έναν μέσο μισθό Ελλάδας δε θα μπορεί να ενοικιάσει. Άρα ναι, αργά ή γρήγορα τέτοιες πρακτικές δημιουργούν πρόβλημα.
Μπλέκεις αρκετά πράγματα. Την τιμή που ζητά κάποιος, την τιμή στην οποία τελικά γίνεται η συναλλαγή και το αν το αποτέλεσμα της αγοράς είναι κοινωνικά επιθυμητό. Στην όλη συζήτηση έχουμε αφήσει απ'έξω την λεγόμενη "προσφορά και ζήτηση". Πχ τα ενοίκια στο Παρίσι είναι στο θεό (γιατί όλοι θέλουν να μείνουν εκεί) και (υποθέτω) στο Πουατιέ είναι πολύ χαμηλότερα.
Το ότι δεν υπάρχει κάποια αντικειμενική, μεταφυσική "σωστή αξία" δεν σημαίνει ότι ο καθένας καθορίζει αυθαίρετα την τιμή. Μπορείς να ζητήσεις 2000 ευρώ για ένα διαμέρισμα 40 τετραγωνικών αλλά αυτό από μόνο του δεν το κάνει διαμέρισμα των 2000 ευρώ. Πρέπει να βρεθεί και κάποιος που να είναι διατεθειμένος να τα πληρώσει. Η πραγματική τιμή σχηματίζεται από την αλληλεπίδραση προσφοράς και ζήτησης, όχι μόνο από το τι γουστάρεις εσύ.
Αν υπάρχει ένας υποψήφιος ενοικιαστής και δέκα άδεια σπίτια, οι ιδιοκτήτες θα αναγκαστούν να ανταγωνιστούν μεταξύ τους ρίχνοντας τις τιμές. Αν υπάρχουν δέκα ενοικιαστές και ένα σπίτι, ο ιδιοκτήτης μπορεί να ζητήσει περισσότερα, επειδή κάποιος πιθανότατα θα τα δώσει. Γι'αυτό ένα αντίστοιχο σπίτι στο midtown Manhattan κοστίζει πολύ περισσότερο απ'ότι στο Bushwick. Αλλάζει η ζήτηση, η διαθέσιμη προσφορά και το τι εναλλακτικές έχουν οι ενδιαφερόμενοι, δεν έχει αλλάξει η τιμή του τούβλου και του τσιμέντου.
Οι καλοί παίκτες επιπέδου Ευρωλίγκας είναι λίγοι, ενώ πλέον υπάρχουν αρκετές ομάδες με πολλά χρήματα που τους διεκδικούν. Στους καλούς Έλληνες παίκτες η σπανιότητα είναι ακόμη μεγαλύτερη (έστω κι αν η ζήτηση είναι τεχνητή). Ο παίκτης κοστολογείται όχι μόνο για το αν είναι καλός/κακός αλλά και με βάση το πόσο σπάνιος είναι, ποιες ανάγκες καλύπτει, ποιες εναλλακτικές έχει η ομάδα και πόσο σημαντικός είναι για τους όποιους στόχους της.
Στην πραγματική ζωή η σύγκριση με τη στέγαση είναι λίγο κακή βέβαια γιατί η κατοικία είναι βασικό αγαθό και η ζήτηση της δεν μπορεί εύκολα να εξαφανιστεί ενώ η προσφορά νέων σπιτιών αυξάνεται αργά. Και γι'αυτό οι υψηλές τιμές μπορούν να δημιουργήσουν σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα και να απαιτούν κρατική παρέμβαση. Το μπάσκετ δεν έχει καμία σχέση φυσικά. Δεν υπάρχει κοινωνικό δικαίωμα μιας ομάδας να αποκτήσει τον Οσμάν και τον κάθε Οσμάν σε "προσιτή τιμή".
Μπορεί βέβαια η αύξηση των μπάτζετ να δημιουργεί πρόβλημα ανταγωνιστικής ισορροπίας. Αλλά όπως είπε και ο Παν τότε κάνουμε συζήτηση είναι για salary cap, luxury tax, αναδιανομή εσόδων κλπ. Αυτό που δεν εχω καταλάβει ακόμα είναι γιατί σε νοιάζει τόσο πολύ ενώ δεν σε ένοιαζε όταν μοιράζαμε λεφτά για Σλούκα, NHD, Γιαμπουσέλε κλπ. Τι "πρόβλημα" θα δημιουργηθεί και σε ποιον; Σε νοιάζουν τα λεφτα του ΔΠΓ;